Dag 2: Harare

In de vroege morgen (6:40 uur) maken we een tussenlanding in Johannesburg. Nou kan ik ook nog zeggen dat ik in Zuid Afrika ben geweest. Buiten is het behoorlijk koud. De mensen die er werken hebben zich dik ingepakt, soms zelfs met ski-masker. Hopelijk is het warmer in Zimbabwe. 2 Weken geleden was de maximum temperatuur in Zimbabwe maar 8 graden Celcius!

Vanuit Johannesburg vliegen we weer terug naar het noorden. Om 9:15 uur landen we op het vliegveld van Harare. De zon schijnt en de temperatuur blijkt aangenaam te zijn (ong. 18 graden).

Eerst mogen we nog in de rij staan om een visum te bemachtigen. Behalve onze groep van Sawadee reizen was er ook nog een groep van Cross Country in het vliegtuig aanwezig. Voor het visum moeten we de naam van het hotel opgeven. Dit weten we echter nog niet. Gelukkig klinkt het Sawadee hotel geloofwaardig genoeg (het Harare hotel geloven ze niet).

Na het ophalen van de bagage worden we door de reisleidster (Ageeth de Vries) met een minibusje opgehaald. We rijden met een aanhanger vol bagage naar het hotel (Selous hotel). Nog niet alle kamers zijn zo vroeg vrij. Met een drankje wordt er een briefing gegeven op het terras voor het hotel. Na de briefing kunnen we de rest van de dag de stad verkennen.

Een meisje uit een andere groep zit op het terras met een omgeslagen enkel. Zij is in de stad door een voetgangers pad (houten pallets) gezakt. Gezien de toestand van de wegen hier houd ik de bergwandelschoenen in de stad maar aan. Mijn benen moeten nog een maand meegaan.

Te voet lopen ik met een groepje richting het moderne centrum van Harare. Hier kunnen we ook geld bij een grote bank wisselen. De bureaucratie laat zich meteen van zijn slechtste kant zien. Om traveller cheques te wisselen moet je twee keer in een lange rij aansluiten. Na een uitgebreid formulier ingevuld te hebben en in de tweede rij voor de kassa gewacht te hebben, heb dan eindelijk mijn geld (Zimbabwe dollars, 1 Z$ = fl. 0.20).

Na de bank lopen we door het park in het centrum van Harare. Hier blijken de kerststerren (bekend van een klein plantje in een pot) uitgegroeid te zijn tot grote struiken.

Ondanks de waarschuwingen van Ageeth over de vele zakkenrollers in sommige plaatsen, lopen we naar het Skopje in de stad. Vanuit hier is er een overzicht over stad. Helaas valt dit nogal tegen. Later horen we dat het Skopje in een onveilige buurt van Harare te liggen. Vlak erbij is het erg druk op de markt.

Terug bij het hotel proef ik het lokale bier (Zambezi) op het terras. Het smaakt prima. Rond 16:00 uur begint het echter al koud te worden buiten. Voor het hotel staat een telefooncel. Hier staat dag (en nacht) een lange rij met mensen om te bellen. Als we over 3 weken weer in het hotel zijn, zal er geen mens meer te bekennen zijn, wat nogal vreemd over komt.

's Avonds gaan we met de hele groep uit eten in een restaurant in de buurt. We ontmoeten dan de laatste 2 medereizigers, die al in Zimbabwe waren.