Met Joost, mijn kamergenoot loop ik de stad in om te ontbijten. Onder in het hotel kan ook ontbeten worden, maar dat is een typische American Breakfast plek.
We ontbijten Zola's Café Doré aan de main street. Ik neem een panini met een cappuccino.
Om 10:00 is de eerste bijeenkomst onder in het hotel. Graham legt de komende reis in vogelvlucht uit. We rijden hiervoor met de bus door het centrum van Whitehorse. Bij het visitor center stoppen we. De uitleg over de route wordt langs het spoorlijntje gegeven. Dit is de eerste Baobab reis van Graham. Hij heeft vaker Djoser reizen begeleid, maar die volgen een iets andere route en komen o.a. niet bij Tombstone mountains en Haines.
Hierna lopen we het visitor center nog binnen. Er wordt een korte film over Yukon vertoond.
We gaan 's middags met de hele groep naar Miles Canyon voor een wandeling. Eerst wordt er naar de Subway gereden om een broodje voor de lunch te kopen.
De weg gaat langs de Yukon rivier. Bij een welkomstbord wordt gestopt voor een groepsfoto. Een van de velen soortgelijke deze reis. Bij het bord in de buurt is een groot nest van een Bald Eagle. De arend is zelf niet te zien, maar er zit nog wel een jong in.
Bij een brug over de Yukon worden we uit de bus gelaten. Graham gaat deze
middag voor inkopen voor de komende dagen zorgen.
Bij de rivier is net een grote scouting
groep bezig met hun lunch. Wij eten zelf de broodjes op langs het water.
We lopen de brug over en lopen aan de overkant terug richting Whitehorse. Graham heeft
een kaart met de wandelroute meegegeven, maar echt nodig is deze niet. Het is een
kwestie van parallel aan de rivier blijven lopen.
Op de rivier zwemmen 'loons', ijsduikers in het Nederlands volgens een vogel checklist op internet.
De route gaat vooral door een bos, met af en toe een heuveltje. Het is vandaag prachtig weer.
De zon schijnt volop en ik loop in korte broek met T-shirt. Na de zoveelste muggenbult
smeer ik mij toch maar in met DEET. Je ziet de muggen niet vliegen, maar je voelt ze
wel prikken. Hierna zitten ze zo vast dat je alle tijd hebt om ze dood te slaan.
Het laatste stuk van het pad gaat over een millenium pad langs de rivier. Bij de stad gaan we de brug over. Hier ligt een oude radarboot, de SS klondike, die met een gids bezocht kan worden.
De wandeling was 9 km lang, 'iets'langer dan verteld. In de stad splitst de groep zich. Met een stel anderen ga ik op een terrasje langs main street zitten. Alcohol wordt hier niet verkocht. Ik neem een gezond vruchtensapje.
Terug bij het hotel gaan er een paar internetten. Ik kom Titus en Coby tegen op straat en samen gaan we nog wat drinken bij de bar bij het hotel.
's Avonds gaan we met de hele groep uit eten bij een Mexicaans restaurant.
Het eten smaakt er prima, al lijkt de menu kaart wel veel op een variatie op hetzelfde
thema.
Na het eten lopen we naar een bar vlakbij het hotel. Hier worden wat potjes pool biljart gespeeld. Ik probeer het ook een keer en verlies hopeloos. Later op de avond treedt er een bandje op en wordt het drukker.
Om 22:30 vind ik het welletjes en ga terug naar het hotel. Bij de uitgang van de bar hangt nu een ketting om de mensen die binnen willen te controleren.
De muziek klinkt hard in de hotelkamer en er is veel rumoer op straat (of in de
hotel bar?). Maar een paar oordopjes helpen prima tegen het geluid.