Met een busje worden we naar de gletsjer gebracht. De weg hier naar toe gaat over een bruggetje dat op particulier terrein ligt. Per persoon moet dan ook tol ($12.50) betaald worden. Dit is zo wel erg gemakkelijk verdiend!
We lopen over een modderig stuk naar het ijs. Hier gaan de stijgijzers onder en krijgen
we uitleg hoe we moeten lopen met stijgijzers (vooral niet in je eigen broek of
schoenen prikken...).
Een helikopter vliegt rond en zet een aantal reddingswerkers af op de gletsjer. Zij zijn
bezig met reddingsoefeningen.
Na de wandeling haalt Graham ons op. Hij is met Titus en Coby een wandeling gaan maken.
Het vreemde is dat bij een paar bergen in de verte de zon nog lang blijft schijnen. In de richting van de gletsjer wordt de lucht donkerder en donkerder.
Op het einde van de middag begint het te regenen en het zal hier
niet meer ophouden met regenen.
Als avondeten is er zalm (in folie klaar gemaakt). Met een drietal eten we kip dat boven
het vuur klaar is gemaakt.
Later op de avond komen er een stel Amerikanen uit North Carolina bijzitten. Ze zijn
nogal luidruchtig en praten volop. Bij het hoefijzer gooien passen ze hun eigen regels
toe zodat het scoren een stuk gemakkelijker gaat.
Om 23:00 ga ik slapen.
De wandeling duurt ca. 2.5 uur. Het ijs is zo hard en glad dat de stok weinig zin heeft
en eerder lastig dan gemakkelijk is.
Op sommige plekken zijn poelen en gaten te zien. Het
smeltwater stroomt hier de blauwgekleurde gletsjer in.
We gaan nog een kijkje nemen voor bij de gletsjer.
Om 15:00 zijn we terug bij de tenten. Bij de gletsjer scheen de zon nog volop, maar
nu is het bewolkt.
Ze reizen hier rond een grote camper (RV). Van de vorige campsite
hebben ze nog droog brandhout over. Het wordt effectief in stukken gehakt en het vuur
in de 'kachel' wordt flink opgestookt. Steeds gaat de bank nu een stukje naar achteren om
het niet te heet hebben. De kinderen worden voor de gek gehouden met hun coke light (voor watjes : wimps) en willen even later geen light meer...