Dag 16: Kluane N.P. (raften)


De afgelopen nacht heb ik slecht geslapen. Misschien heb ik de afgelopen nacht te goed geslapen in het bed? De matjes blijven lastig om op te liggen. Ze staan bol en als je er niet in de midden op ligt, dan glij je er (bijna) vanaf. De oude matjes zijn ondertussen bijna allemaal lek. Het is 7:00 als ik opsta.

Vandaag gaat bijna de hele groep raften. De twee die niet mee gaan raften rijden mee naar de rivier. Zonder eigen vervoer kun je hier toch niet veel doen dan een klein stukje om het meer lopen (en dat staat evt. morgen nog op het programma).

We vertrekken ruim op tijd (8:45) om evt. te kunnen stoppen als er beren te zien zijn. Die zien we vandaag helaas (weer) niet.

We stoppen even bij de 'million dollar falls' om de waterval te bekijken. Echt indrukwekkend vind ik deze waterval/ stroomversnelling niet. Na een tiental minuten vertrekken we weer.

 

De startplek van het raften is dan vlakbij. Gisteren hebben we het raften al aan Graham betaald. Dit moest in Amerikaanse dollars. Blijkbaar heeft hij dat aan het begin van de reis een keer gezegd. Zelf kan ik alleen maar herinneren dat de prijs een keer in Amerikaanse dollars genoemd is, maar niet dat dit verplicht in die munteenheid betaald moet worden. Gelukkig is het uiteindelijk geen probleem.

We krijgen allemaal een wetsuit aan, met nog een extra vest (de meeste anderen met korte broek eraan). De waterschoenen gaan aan en de helm en zwemvest maken het compleet. Een aantal oude schoolbussen zijn de 'kantoren' hier. Voor het vertrek is er een korte uitleg. Ondertussen vind ik het maar koud in het wetsuit.

Om 11:00 begint het feest dan. We gaan met de hele groep (7 personen) in een boot, samen met de instructrice. De hond van de instructrice gaat mee de boot in. De afspraak wordt dan wel gemaakt dat we de boot niet om laten gaan.

Het raften is leuk. Op commando wordt er gepeddeld. Dat gebeurd op een manier om zoveel mogelijk de stroomversnellingen (en soms rotsen) op te zoeken.

 

Onderweg zijn vrij veel bald eagles te zien. Het is een mooi landschap. Jammer genoeg is het wel bewolkt. Bij een ondiep stuk zijn een aantal grote, roodgekleurde, zalmen goed te zien. Ze zwemmen stroomopwaarts.

Net voor lunch gaat de boot lek. Het is het compartiment waar ik net op zit en ik vraag me al af waarom ik nog zo laag zit en de rest normaal.

Een platte rots waar je tegenop kunt varen slaan we dan maar over.

Voor de lunch wordt de boot uit het water gehaald. Tijdens de lunch wordt het (grote) gat geplakt. De broodmaaltijd is goed verzorgd. Als toetje wordt er met koekjes en chocolade rond gegaan.

Na 1.5 uur gaat de tocht verder.

Bij een grote rots is er een keuze voor de andere boten om helemaal om te gaan. Ze gaan dan allemaal achterin zitten voordat ze tegen de ros opvaren. Wij varen er zo tegenop en alleen ik val achteruit de boot in als de boot steil omhoog gaat.

 

De rivier wordt rustiger. De oorspronkelijke rivier is ondertussen in een diepere rivier gestroomd. De instructrice ruilt de boot met een jongen in een boot met 2 grote peddels, die het nog moet leren. Er is wat verwarring over de hond. We waren in de veronderstelling dat deze nog op de oever is. Later blijkt dat deze met een andere boot meegegaan is. Hierdoor zoekt ze vrij lang naar haar hond, voordat ze verder vaart.

Meer en meer mensen worden het water in geduwd. Er wordt in andere boten gesprongen om anderen in het water te gooien. Ik beland ook in het water. Even is het dan ijskoud, daarna valt het wel mee.

Om 17:00 zijn we op het einde. De boten gaan uit het water en worden met vereende krachten op een oude (s)c(h)oolbus of op een aanhanger geladen.

Met de bus is het nog een flink stuk rijden naar het beginpunt. Hier regent het ondertussen en is het koud als we uitstappen (18:00). Na het omkleden koopt Joost namens de hele groep een CD met de foto's van het raften.

Graham is de hele dag op deze plek gebleven. We rijden terug naar de camping, waar we om 19:10 aankomen. Het miezert. We rijden daarom naar de hut langs het Kathleen meer. Hier staan kachels, waar we er een vullen met brandhout. De temperatuur stijgt dan flink in de hut.

We krijgen pasta deze avond. Er blijft genoeg over voor meer mensen. Graham vraagt 2 mannen die later binnen komen of zij de pasta willen. Ze hebben echter (verse) forel gevangen die ze liever opeten.
Ze blijken een tijdlang in Yukon en Alaska te zien om een rapportage voor National Geographic (en ZDF) te maken over de zalmen.

Om 22:30 is het tijd om te gaan slapen.


Rest foto's van vandaag