De vertraging duurt en duurt. Informatie wordt er niet gegeven. Wel krijgen we allemaal en bon voor een flesje drinken een sandwich.
Pas rond 3:00 uur kunnen we eindelijk naar het vliegtuig.
De bagage staat langs het vliegtuig. Iedereen moet zijn eigen bagage zoeken en naar het karretje brengen.
Om 3:45 gaan we dan eindelijk de lucht in.
Onderweg probeer ik nog iets te slapen, maar dat valt niet mee.
Bij Djanet is er een tussenlanding, waarna het nog maar een kort stukje vliegen is.
De zonsopgang is mooi te zien.
Als we vlakbij Tamanrasset zijn kunnen we het landschap zien. Helaas zit ik niet langs het raam.
Op het vliegveld worden we opgehaald om naar het huis van Lamine Lansari en zijn vader Mohamed Ali Lansari, de eigenaar van Tarakeft (de lokale agent) te gaan.
Hier is al een andere grotere groep, die buiten gaat ontbijten.
Wij gaan binnen ontbijten. Zoals steeds bij de Arabische landen zetten we op kussens op de grond. Een stoel zal ik tot het einde van de reis niet meer gebruiken...
Het ontbijt is goed verzorgd. Na het ontbijt gaat Anna nog boodschappen regelen en loop ik de stad in. De bagage is ondertussen gesorteerd. De spullen die niet nodig
zijn voor de wandeling blijven bij Lamine achter.
Veel is er niet te zien in de stad, het centrum stelt niet veel voor.
Er is een supermarktje dat ik zie, verder zijn het kleine winkeltjes met van alles en nog wat.
Bij het kantoor van Tarakeft verzamelen we ons weer. Dan begint de rit de woestijn in (11:00).
We rijden via een zandbad naar een lege rivierbedding. Hier gaan we lunchen. De kamelen voor het vervoer van de bagage staan in de buurt.
Na de lunch worden de kamelen gehaald.
Tijd om de eerst foto's van deze dieren te maken. De bagage wordt verdeelt en over de kamelen verdeelt. Er zijn behoorlijk
wat kamelen. Vanwege een slecht jaar zijn ze vrij mager (wordt gezegd) en kunnen ze minder bagage dragen. Ook zijn er verschillende jonge dieren bij.
Na de lunch begint de wandeling. Het terrein is rotsachtig en vrij vlak. Het pad loop iets omhoog. De temperatuur (warm, niet heet) is prima om te wandelen.
Het landschap is redelijk vlak, met 'lavazuilen' als decor.
Een hele kamelenkaraveen volgt ons op afstand.
Soms komen we weer bij elkaar en kunnen de nodige foto's gemaakt worden.
Rond 17:00 komen we op de plek van de eerste overnachting. Het is er rotsachtig. Ik slaap in een tent, maar sommigen gaan op een matje onder de blote hemel slapen. De matjes zijn gelukkig prima om op te slapen. Voor die tijd worden ze ook gebruikt om op te zitten/liggen voor en tijdens het eten.
Het voelt koud aan als de zon onder is (ca. 18:00). Daarna wordt het nog kouder. De trui en jas zijn nodig tijdens het eten. Al vroeg (20:00) ga ik de tent in.