Om 8:00 sta ik op. Het ontbijt is vandaag laat klaar (9:30), maar dat was voorspelbaar na de ervaringen van Jos en Belya (gisteren in hetzelfde hotel).
Het ontbijt is een buffet : Stokbrood met jam en koffie/thee.
Met de auto's gaan we naar de stad. Vlakbij het centrum stappen we uit en lopen een klein stuk naar boven, naar de burcht. Die blijkt echter dicht te zijn.
We steken dan de straat over en lopen tussen de tuinen (met palmbomen) door, naar de rivierbedding (zonder water uiteraard).
Een klein stukje verder is de markt.
De markt is niet al te groot en de stalletjes zijn niet echt interessant. Een paar stalletjes verkopen souvenirs.
Als ik het gezien heb, loop ik met Grietje de rivierbedding uit en dan verder langs de straat. We lopen zo de stad weer uit en draaien ons om. Bij een straat linksaf komen
we langs veel gesloten deuren. Dan weer terug naar de hoofdstraat.
Hier komen we andere groepsleden tegen.
Bij een groot terras achter een muur denken we dat dit de ontmoetingsplaats is, maar even verder zijn nog meer terrasjes. Op een iets verhoogd terras zitten al groepsleden. Dit is
de plek waar we afgesproken hebben.
We lopen eerst door naar een supermarkt. Hier worden blikjes drinken en snacks gekocht voor vannacht op het vliegveld. Halwa wordt gekocht als souvenir.
Op het terras drink ik een blikje cola. Er blijkt ook een etalage te zijn met zoete waren. Hiervan neem ik een tompoes (tom pouce). Het smaakt net zoals een tompoes in Nederland.
De auto's komen ons ophalen voor de lunch. We rijden een flink eind de stad uit en slaan dan af, de woestijn in.
Bij een rots zit Sala al in zijn tent te koken. Sala heeft hier samen met Farachi de lunch voorbereid.
Na de lunch nemen we afscheid van Michiel. Hij rijdt nu samen met Matali terug naar Tamanrasset. Vanavond slaapt hij in de woestijn en morgenavond zal hij terugvliegen met Air France.
Wij lopen na de lunch naar een paar grote rotsen, iets verder in de woestijn. Hier is de beroemde gravure van de huilende koe te zien. De koe is te herkennen, maar het huilen zie ik er zo
niet in.
Een gedeelte gaat nu terug naar Djanet (of het hotel). De rest (waaronder) loopt door om bij een zandduin te wachten op de zonsondergang. Even later blijkt dat er maar 1 auto
terug gaat naar Djanet en dat niet iedereen mee kon. Zij komen alsnog naar de zandduin.
Er is meer dan tijd genoeg om even rustig rond te lopen en foto's te maken.
De zonsondergang is mooi, maar ik heb wel eens mooiere gezien. Spectaculair is hij (zij?) zeker niet. Door het stof of vocht in de lucht wordt het licht flink
getemperd en zijn er geen harde schaduwen te zien.
In het donker rijden we terug naar het hotel. Sala en Farachi gaan achter in de back van de pick-up truck (van Buzema) en de rest propt zich in de auto's.
In het hotel neem ik eerst een warme douche. Het eten blijkt gelukkig alsnog vroeg klaar te zijn (19:15). Sala heeft het eten voor deze avond gemaakt en het wordt in het hotel geserveerd. Er is soep en friet met (malse) kip als eten.
Na het eten ga ik meteen slapen. In het hutje is wel erg warm in de slaapzak, maar al snel val ik in slaap.