Dag 5: Petra - Wadi Rum

Na het ontbijt dat een half uur later klaar staat gaan we om 6:00 uur met taxi's naar Klein Petra.

Vanmorgen hebben we een andere, lokale gids. Hij leidt ons rond door klein Petra. Dit is de plek waar vroeger de karavanen, die de zijderoute volgden, gebruikten om te overnachten.

Klein Petra

Ook wij trekken aandacht

De wandeling begint bij de ingang van Klein Petra en gaat eerst over een zandweg langs verschillende bedoeidententen.
We zijn zo vroeg dat de souvenirstalletjes nog niet bemand/bevrouwd zijn.

Een kort stukje verder zijn de restanten van een Neolitisch huis te zien. Vuurstenen messen die hier gevonden zijn, zijn te koop bij de souvenirstalletjes langs het pad.

Het zandpad gaat een stuk verder slingeren. We gaan dan dwars door de graanvelden met de gids verder, richting een rotspartij.

Wandeling door het graanveld naar de rotsen

Even genieten van het uitzicht

Sommige stukken zijn vlak

Even opletten

Voetje voor voetje lukt het wel

Via een kleine wadi komen we bij de rotsen uit.
Nou begint het klauterwerk, maar erg moeilijk wandelen is het niet.
Wel lopen we van het ene vergezicht naar het andere, wat erg leuk is. Van een zware wandeling is dan ook geen sprake.

Het 'klooster'

Al vrij snel staan we boven op de rots en komen we bij de 'monastery' uit. Het blijkt achteraf zelfs perfect volgens de planning te zijn (10:00 uur). Links van het gebouw is een trap die eigenlijk afgesloten is. Via deze trap kom ik boven op het gebouw terecht bij de urn op het dak.
De trap is gedeeltelijk verdwenen, zodat we ons bijna vergissen met het terug gaan. Gelukkig zien we voor ons een steen de diepte in vallen en kunnen we nog voor een andere route kiezen.

Onder is het nu eerst tijd voor een koude cola. Het begint nu weer behoorlijk te waaien. Een flinke windvlaag blaast het rek met de ansichtkaarten om. De kaarten vliegen in het rond. De windhozen blijven aanhouden, als we via een lange 'trap' naar beneden lopen. Mijn ogen (met lenzen) zijn er niet erg gelukkig mee en laten me dit ook duidelijk weten.

Uitzicht over Petra

De trappen naar onder om bij Petra te komen.

Na 850 treden afgedaald te zijn komen we bij het museum uit, waar de gids afscheid neemt van ons.
Onderweg naar beneden waren prachtige vergezichten te zien. Wel is het hier weer een stuk drukker met andere touristen die zwetend onderweg naar boven zijn. Hadden ze maar ook om 5:00 uur moeten opstaan vanmorgen om in de koelte te lopen....

Het museum stelt niet veel voor. Na 10 minuten heb ik het hele museum wel gezien (maar dat kan ook aan mij liggen natuurlijk...).

Via de 'Colonnated street', door de stofwolken, lopen we richting de kloof.
We maken een korte omweg om de tegeltjes vloer (mozaiek) in de byzantijnse kerk te bekijken.

Door de stofwolken lopen we door naar de kloof.

Via de Siq lopen we naar buiten (14:00 uur). Doordat we de achteringang gebruikt hebben, is er geen kaartcontrole geweest. Hoezo is de smalle kloof de enige manier om in Petra te komen?

Veel tijd is er niet meer in Wadi Mushi. Bij het eerste restaurant lopen we naar binnen om een stel 'Subs' (stukken stokbrood met beleg, voor mij een Sub Deluxe) te bestellen. Na 5 minuten zijn de broden al klaar en nemen we ze mee om in het hotel op te eten.

Een grote taxi (terreinwagen) is in staat om ons (6 personen) in een keer mee te nemen. Wel moet de prijs naar een acceptabel niveau gebracht worden. Drie keer de prijs van een normale taxi is wel wat overdreven. De onderhandelingen zijn zo gedaan, de motivatie : Dan nemen we maar 2 taxi's, helpt vrij goed.

Om 14:20 uur komen we bij het hotel aan. Hier is er nog tijd voor een snelle douche om het zand van het lichaam te spoelen. Als de lunch op is en en de tassen gepakt is het al tijd om te vertrekken.
De bus staat om 15:00 uur klaar om te vertrekken. Bij de aankomst in Wadi Mushi (2 dagen geleden) was het donker en was ik mijn reisgids vergeten uit de bus mee te nemen. Het boekje ligt nog op dezelfde plaats in de bus.

Onderweg naar het zuiden komen we in een flinke zandstorm terecht. Er is bijna geen zicht meer op weg. Stoppen onderweg, voor foto's of om gewoon even te genieten, is er dan ook niet bij. Met een zicht van 10-100 meter is het vrij zinloos om van een uitzicht te genieten.

Het hotel voor de komende nacht

De zon gaat onder

Om 17:00 uur komen we aan bij het 'bedoeidenkamp' in de woestijn. We worden muzikaal binnen gehaald (dankzij de GSM van Nidal). Er staan 2 persoonshutjes, maar met een aantal slapen we liever in een grote tent. Het was ons aanbevolen om buiten onder de sterrenhemel te slapen, maar door het rondvliegend zand is er geen belangstelling voor.
Overal waait zand en het lijkt mistig te zijn. Als de zon ondergaat blijkt het zand wat te gaan liggen (het waait nog wel, wat vreemd overkomt). Vanaf een rots genieten we van de zonsondergang in de verte achter de bergen.

Een waterpijp staat in de tent te roken. Ik wil het ook wel een keer proeven. Maar nadat ik een keer flink adem gehaald heb, heb ik er meteen weer spijt van. Het voelt alsof je met een open mond boven een houtsvuur hangt. Dit is niet echt aan mij besteed en de longen laten dit ook meteen met een hoestbui merken.

Het is de vraag of morgen de kamelentocht of jeeptocht kan doorgaan. Bij een zandstorm zoals vandaag is het niet verantwoord om achter in een open jeep te zitten. De beslissing moet op dit moment genomen worden als we morgen een tocht willen maken. Als we allemaal samen jeeps nemen is het risico maar een paar dinar en als het waait gaan we gewoon alsnog niet.
Nidal lijkt ons voor gek te verklaren bij deze beslissing. Hij verwacht dat we morgen gezandstraald gaan worden in de woestijn.

Na wat discussie blijkt iedereen het risico van een paar dinar wil nemen. De spijt als het morgen goed weer is, zal veel groter zijn.

Het eten wordt klaar gemaakt. Het is een buffet met BBQ kip en smaakt heerlijk. In het kamp zijn blikjes bier te koop. De prijs is wat hoog (5 PD, ca. f.11,0), maar het is heerlijk.

De bruiloft

Het bruiloftsorkest

Na het eten is er een bruiloft. Peter en Renate gaan in Bedoeide stijl trouwen. Van ons wordt verwacht om te 'dansen'. Na de trouwpartij is het tijd voor de huwelijksnacht. Dit levert bij Renate meteen een dikke buik op. Alles groeit hier wel snel in dit tropisch klimaat.

Na wat muziek en dans is het tijd voor de bevalling, dat op een matras gebeurd.

De vreugde van het kind duurt maar even, daarna wordt de pop de nek omgedraaid en is de trouwpartij afgelopen.

Het is tijd om afscheid van Nidal te nemen. Hij kan een lift terug naar Amman krijgen en vertrekt deze avond nog met een auto.

Ca. 22:30 uur is het tijd dat we moeten gaan slapen. Een kwartier later gaat de generator uit en is er geen licht meer. In het licht van mijn zaklamp doe ik mijn lenzen uit. Even later komt iemand nog even een lamp brengen.
Het is vrij warm in de tent en ik laat mijn slaapzak dan ook half open als ik ga slapen. Karin gaat toch nog buiten slapen. De zandstorm is nu helemaal gaan liggen.