De wandeling gaat over vrij vlak terrein. We kijken uit op de Alantika bergen, maar blijven aan de voet van
de bergen.
De wandeling gaat over vrij vlak terrein. We kijken uit op de Alantika bergen, maar blijven aan de voet van
de bergen.
Onderweg stoppen we bij verschillende huisjes om er kunnen kijken.
De klederdracht van de oudere vrouwen is speciaal. Ze dragen geen kleding, maar bladeren aan een gordel voor
en achter zich.
De lokale gids heeft zeep, tabak en lucifers bij zich. Dit wordt bij de dorpjes uitgedeeld waar we langs
gaan en foto's maken.
Het laatste deel van de tocht gaat iets steiler omhoog. Je loopt hier tussen metershoog droog gras en er is geen zuchtje wind. Dat is dan wel even zweten geblazen. We komen al vroeg (11:15) uit bij een dorpje (Limbu?) waar we zullen overnachten.
De wandeltocht was dan ook een stuk korter dan verwacht (9 km., ca. 2.5 uur lopen) De hoogtestijging was ook
niet erg veel (van 310 m. naar 590 m.). Wel begint de temperatuur ondertussen flink op te lopen.
De groep die voor de eenvoudige wandeling gekozen had, moeten hetzelfde klimmetje op het einde maken. Zij hebben omgelopen en
dan ook nog een extra stukje gelopen naar een ander dorp. Op het heetst van de dag (44 graden in de zon)
moeten zij het laatste klimmetje doen. De laatste wandelaars komen pas na 15:00 aan.
Als lunch is er een heerlijke salade.
Na de lunch loop ik een beetje in de omgeving. Het riviertje staat bijna droog nu. Ik loop een stukje omhoog langs de rivier.
's Avonds is er volop te eten, al vreesde Ine eerst nog dat er te weinig was. Na een salade als voorgerecht is
er rijst met saus (vlees is er hier niet). Daarna volgen nog gebakken bananen en pannenkoeken. Ine heeft
afgelopen middag het beslag voor de pannenkoeken zitten maken.
Om 22:00 ga ik op oudejaarsdag slapen.