Dag 1: vliegreis Amsterdam - Tripoli

21 april 2007.
Na een drukke week gaat op zaterdagmorgen de reis richting Libie beginnen. De reis is geboekt bij Sawadee Reizen.

Om 5:00 uur sta ik op, om een half uur later in de auto te zitten, richting Schiphol. Mijn ouders brengen mij weg naar het vliegveld, treinen rijden er nu nog niet (en er zijn weer werkzaamheden aan spoor zodat er geen treinen tussen Utrecht en Amsterdam rijden).

Het is erg rustig op de weg. Opvallend veel grote touringcar bussen staan bij tankstations langs de A12 en A2.

Om 7:30 sta ik op schiphol. Ruim op tijd, zodat ik eerst nog een cappuccino kan halen bij Burger King. Mijn ouders komen net de hal inlopen zodat we nog even samen iets kunnen drinken.

Om 8:00 uur ga ik naar de KLM balie, waar Roëlla (de reisleidster) de tickets uitdeelt. Een van de medereizigers (Hansje) staat er ook nog. Na de incheck bij een machine kan ik achter in een rij bij bagage afgifte aansluiten. Dit duurt vrij lang omdat de label printer het niet doet. Het is vanmorgen erg druk op Schiphol. De rij voor de pascontrole staat tot bijna buiten. Volgens het personeel is dit normaal voor een zaterdagmorgen.

Sneller dan verwacht ben ik door de controle. Tijd om nog rustig een kop koffie te halen en dan naar gate D56 te lopen. De gate lijkt wel kilometers verder te liggen, helemaal aan het einde van een lange gang. Hier is nog vrijwel niemand. Stoelen zijn er niet. Dan maar op de grond zitten en een boekje lezen.

Om 9:45 begint de rontgencontrole en kan ik de gate binnen. Even later blijkt dat het vliegtuig stuk is. We krijgen een vervangend toestel, dat even later al bij gate D54 blijkt te staan. Ad, een medereiziger, staat er ook al te wachten. Verder zitten er veel mensen die met Koning Aap naar Libie gaan.
We worden via een tussendoor naar de gate geloodst, zonder een nieuwe controle. Wel wordt alles scherp in de gaten gehouden zodat niemand een andere route neemt.

In het vliegtuig zit de hele groep vlak bij elkaar. Het vliegtuig zit tjokvol. Zelf heb ik een stoel langs het raam. We rijden even later weg bij de gate en krijgen de veiligheidsinstructie (wie luistert daar nog naar?).
Maar al snel volgt slecht nieuws: Ook dit vliegtuig is stuk en weg gaan terug naar de gate. De flaps hebben een probleem en ze weten nog niet of dit gemaakt kan worden (11:05 uur).
We blijven in het vliegtuig. Er wordt alvast wat drinken uitgedeeld. Dan horen we dat het onderdeel gerepareerd kan worden en over een tiental minuten al aan zal komen. Tijden de reparatie komt Roëlla alvast de fooienpot voor de vakantie ophalen. Deze is iets meer (85 euro) omdat we met een kleine groep zijn (7 personen, normaal is het minimum 10 personen).

Eindelijk gaan we dan toch vetrekken. Het is 12:55 als we de lucht in gaan. Het is uitzonderlijk mooi en helder weer. De noordoostpolder is goed te zien. Over Nederland vliegen we naar Duitsland, waar we over Frankfurt richting zuiden aan. De alpen met de besneeuwde toppen zijn prachtig uit het vliegtuig.

We landen om 16:00 in Tripoli. Op Schiphol was er nog geen visumformulier, dat zou in Tripoli zijn. Hier worden we bij de pascontrole al opgewacht. Roëlla regelt de zaak zodat we bij een balie meteen aan de beurt zijn. Op de volgorde op het formulier gaan we door de pascontrole. Bij loket 1 worden de gegevens ingetypt in de computer. Bij het tweede loket wordt gestempeld. Alles gaat soepel en redelijk snel.

De bagage is er ook al snel, zodat we al snel in de aankomsthal staan. Bij de bank wissel ik euro's (300) in voor Libische Dinars (LD). Dit zal meer dan genoeg blijken te zijn voor de komende 2 weken.

Mustafa is onze lokale reisbegeleider voor de hele reis. Hij spreekt goed Engels en blijkt tijdens de reis veel te weten over het verleden en heden van Libie.

Het is een half uurtje rijden naar Tripoli met de bus. Voordat we naar het hotel gaan, stoppen we bij de Romeinse boog van Marcus Aurelius.

Vlakbij is een prachtige moskee (Gurgi Mosque), die dicht is maar voor ons opgemaakt wordt. De moskee is van binnen prachtig afgewerkt.
Het vroegere Franse consulaat erlangs is omgetoverd tot een prachtig hotel met een binnenplaats.

Het is 18:00 als we bij het El Doha hotel aankomen. Het ligt op ca. 10 minuten lopen van het groene plein. Mijn kamer ligt op de 6e verdieping. Gelukkig is er een lift! De paspoorten moeten ingeleverd worden en krijgen we weer terug als we uitchecken. Dit is standaard in Libie.

Na snel de bagage op de kamer gezet te hebben gaan we 20 minuten later te voet richting centrum. Roëlla geeft een korte uitleg over wat er hier te zien is, zodat we ons morgen beter kunnen orienteren.

We lopen de belangrijkste winkelstraat (Sharia 1st september) in. De straatnamen staan in het Arabisch (onontcijferbaar voor mij), je moet dus vertrouwen op je plattegrond in het reisboek!

We slaan in de straat af en komen bij een rotonde (Algeria square) uit. Hier staat een grote moskee, die vroeger een kathedraal was. Een prachtig terras ligt bij het plein. De hoge pilaren en het vele marmer geven het een Italiaanse sfeer.
Tijd om even te gaan zitten en een kop koffie te drinken. Gelukkig is er meestal goede koffie (cappuccino) te krijgen. Er staan waterpijpen die door veel mensen gebruikt worden. Roëlla en Hansje wagen zich er ook aan. Van mij hoeft het na een eerdere (hoest-)ervaring niet meer.

Via een andere straat (al-baladiya) lopen we terug naar het groene plein.
Voor deze avond is er een restaurant gereserveerd in de oude medina. De meeste groepsleden nemen vis, maar ik neem vlees (lam). Het eten is meer dan genoeg (Libische soep, salade, lamsvlees, friet en muntthee na).