Dag 8: Bako National Park

We lopen naar dezelfde plaats als waar we ze gisteren gezien hebben. De neusapen zitten weer hoog in de bomen. Als we terug gaan voor het ontbijt zie we een grote leguaan door de bomen lopen.

Een groepje makaken (een vrij brutaal soort apen) loopt en speelt hier bij de bomen.

Na het ontbijt nemen we de Jintang route (ong. 5.25 km) door het park.
Meteen bij het begin van het pad zit een schildpad, wat een aangename verrassing is.
Hierna begint het pad vrij steil naar boven te lopen. De 'treden' van het pad zijn erg hoog en lopen zich niet erg gemakkelijk. Het zweet gutst uit je lichaam bij deze klim.
Gelukkig maakt het uitzicht even later over de zee veel goed.

Even later veranderd de vegetatie van een donker bos naar een relatief open vlakte met lage struiken. Hier staan erg veel bekerplantjes (pitcher plants) langs het pad. In een blad, in de vorm van een beker, blijft er water staan. De insekten die hierop af komen verdrinken en worden verteerd door de plant. Hierdoor kunnen deze planten in een voedselarme omgeving toch overleven.


Doordat ik nogal wat foto's maak van deze plantjes (met macro lens..) raak ik wat achter bij de rest. Zij lopen even door. De zon brandt op dit open stuk op je hoofd. Een stuk verder kom ik weer bij de rest als ze even gestopt zijn voor wat te drinken.

Een stukje verder op het pad komen een nieuwe verassing tegen: een kleine vleermuis zit op op ooghoogte tegen de stam van een boom langs het pad. Het beestje verroert zich niet en je ziet alleen zijn buikje op een neer gaan van het ademen.

Bij een T-splitsing kunnen we naar een mooi strandje lopen. Hier zou Merijn al zitten (hij liep voorop omdat we dachten dat Johan en Christina voor ons liepen i.p.v. achter ons).

Johan en Christina lopen door naar het strandje, maar wij (Anita, Anita, Martin, Robert en ik) besluiten door te lopen. We komen nu weer in de schaduw van het regenwoud terecht. Planten met grote bladeren groeien er tussen de bomen op de grond.

Het laatste stuk loopt erg steil omlaag naar de plaats waar we de neusapen vanmorgen gezien hebben.

Als we bij de planken aankomen horen we in de verte neusapen aankomen. We blijven even wachten en dan zitten ze (vrij laag) boven ons in de bomen.

Nu kunnen we de grote neus en dikke buik ook goed zien. Door de lokale bevolking zijn deze apen naar de Nederlanders genoemd (orang belanda) vanwege hun grote neuzen.

Na nog wat foto's van krabjes met 1 grote arm, vlinders en 'punkapen' zijn we hard toe aan een koel blikje fris.

Als ik even niet oplet steelt een makaak mijn pak met koekjes. Als hij er eentje laat liggen komt hij snel nog eens terug om ook het laatste koekje mee te pikken.
Verderop eet hij op zijn gemak alle koekjes op. Doordat de Maleisische touristen de apen (tegen alle waarschuwingsborden in) de apen vandaag voeren zitten er behoorlijk wat apen in de buurt van de huisjes die verwachten gevoerd te worden.

Langs het restaurant zit een groepje 'punkapen' (silver leaf monkeys). Een van hun blijft netjes in de struiken poseren als er foto's van hem gemaakt worden.

Met Martin en Robert loop ik nog langs het water om wat foto's maken. Hier zitten ook nog modderkruipers. Ze lijken op vissen, maar kunnen ook buiten het water op hun vinnen kruipen. De rotsen zijn hier prachtig uitgesleten door de wind. Tussen de rotsblokken kruipen de hagedissen weg als we er langs lopen. Met wat geduld lukt het toch om ze op de foto te zetten.

Net voor de zonsondergang lopen we naar het strand. De zon gaat zo snel onder dat als Martin zijn objectief gewisseld heeft de zon al weg is.

Na het avondeten drinken we nog een blikje bier van Johan (die had dit geregeld, in het park kun je geen bier kopen). Het stortregent deze avond. Binnen blijken nu overal mieren te zitten. Deze beestjes zijn wel een stuk groter dan hun Nederlandse familieleden.