Al erg vroeg (14:30) sta ik op schiphol. Er is tijd genoeg om een kop koffie te drinken voordat ik op zoek ga naar een flightbag voor mijn rugzak. Bij Intersport op de schiphol plaza hebben ze nog een flightbag, zodat ik al snel aan de volgende capuchino zit.
Ruim op tijd is een groot gedeelte van de groep aanwezig en even later is de vertegenwoordigster van Baobab er ook. Tickets zijn voor deze reis niet nodig. We krijgen een kopie van het vluchtschema met de reserveringscode van het e-ticket.
Het is nog rustig bij de Lufthansa. Ik ben meteen aan de beurt. Dan begint de verwarring. Er is iets niet in orde met het 'ticket'. De reservering klopt wel, maar het inchecken in de computer schijnt niet te lukken. Na een hele tijd wordt de bagage gelabeld en krijg ik een instapkaart. Wel wordt ik naar de balie van de Lufthansa verwezen om alsnog een papieren ticket te gaan halen voor de heenvluchten. Ondertussen is er achter mij een gigantische wachtrij onstaan.
De ticket krijg ik snel, zodat ik door de rontgen controle kan gaan. Omdat ik eerst naar een schengenland (Duitsland) vlieg, is er geen douane controle op schiphol.
De vlucht Amsterdam - Frankfurt (18:30 - 19:15) gaat voorspoedig.
Ook op Frankfurt gaat de paspoort controle vrij snel. Daarna begint het wachten met de nodige kopjes koffie in de hal. Tijdens deze reis reist er nog een bekende van mijn Nieuw-Zeeland reis van vorig jaar mee : Jacob.
Het volgende traject naar Zuid-Amerika gaat iets minder soepel. Als we eindelijk in de stok-oude Boeing 747 zitten, blijkt dat er een passagier niet is komen opdagen. Zijn bagage zit echter wel in het vliegtuig. En zo moet uit veiligheidsoverwegingen alle bagage eerst uit het vliegtuig gehaald worden en dan er weer terug in gestopt. Vanuit het raampje is goed te zien hoe er met de koffers gesmeten wordt.
Door deze aktie hebben we 3 kwartier vertraging opgelopen, zodat we pas om 23:15 de lucht in gaan. De stoel langs mij is vrij, zodat ik ruim kan zitten op deze vlucht.