Vandaag gaat we naar de Perito Moren gletsjer. De bus vertrekt om 8:50 bij het hotel.
We nemen een alternatieve route in plaats van de verharde hoofdweg. Hierdoor kunnen
we extra foto stops maken.
Onderweg zijn veel condors
te zien. Ook caracara's zien we verschillende, vaak vlak langs de weg op een
weipaal. Een boerderij waar we langs komen is 800 km2 groot! Maar een schaap
heeft dan ook 2.5 ha nodig om geen roofbouw te plegen.
We stoppen bij een caracara
nest, dat vlak langs de weg in een struik te zien is. De moeder zit een stuk
verder op een andere struik toe te kijken.

Dan
komen we bij een grote zwerm van tientallen condors uit. Het is een ontzettend
mooi gezicht. Even later zijn ze allemaal spoorloos verdwenen. We kijken hier
over een meer uit op de bergen in de verte waar we vandaag naar toe gaan.
In het park is het nog
een stuk rijden naar een eerste uitzichtspunt over de gletsjer. Deze is ca.
4 km breed en 60 meter hoog aan de voorkant.
We
gaan met een boot naar de gletsjer varen (12:30 -13:30). De ergste drukte is
nu voorbij omdat de meeste bussen 's morgens al zijn gekomen. De boot is dan
ook bijna alleen voor de Baobab groep beschikbaar.
Af en toe hoor en/of zie je ijsbrokken afbreken. Het is een flink gedonder als
het ijs in het water valt. Het is vreemd om eerst het ijs te zien vallen en
daarna pas het geluid te horen. Vanwege het gevaar van vliegende ijssplinters
moet de boot een flink stuk van de gletsjer afblijven (300 meter). Het is zo
wel moeilijk te zien dat het ijs wel 60 meter boven het water uitsteekt.
Na de boottocht rijden we een klein stukje naar een plek waar je over catwalks kunt lopen. Eerst is het nog tijd om te lunchen. Er waren 2 alternatieven : Een restaurant dat een flink stuk van de gletsjer ligt (dat wil niemand) of bij een snackbar. Het wordt dus de snackbar. Met een nummertjes systeem gaat het nog vrij vlot om een hamburger te krijgen, ondanks de grote drukte.
Catwalks brengen ons omlaag via verschillende uitzichtspunten. Bij de onderste
zie ik nog net een flinke brok omlaag vallen. Het ijs hoor je continue geluid
maken. Soms zie je kleinere stukken vallen. Een flinke pilaar vooraan lijkt
bijna te gaan vallen. Langere tijd staan we er naar te kijken met de fotocamera
in de aanslag. Uiteindelijk besluiten toch nog een stuk verder te lopen. Natuurlijk
valt dan net een ander enorme blok ijs omlaag. Ik zie alleen het blok vanaf
de bovenkant omlaag vallen, maar niet meer dat het in het water terecht komt.
Aan het uiteinde kun je dichter bij het ijs komen en ook lager, waardoor goed te zien is hoe hoog de gletsjer wel niets. Op dit punt is het ijs bij de oever gekomen. Hierdoor wordt het meer in 2 stukken gesplitst. Het waterniveau verschilt dan ook tussen de beide stukken. Dit verschil blijft groeien. Als de waterdruk van het hoge stuk groot genoeg is, zal de ijs-dam in een klap doorbreken. Het laatst in dit in 1988 gebeurd. Omdat de dam nu pas sinds kort weer de helften afsluit zal het nog wel even duren voordat dit weer gebeurd.
Terug bij de voorste catwalk blijven we zo lang mogelijk bij de pilaren staan. Als het tijd is om te vertrekken lopen we langzaam terug naar de parkeerplaats. Als we bijna boven zijn begint het spectakel: Een flinke pilaar valt langzaam om in het water. De pilaar zien we nog vallen, maar net niet de plons in het water. Het is helemaal te laat om een foto te maken. Hadden we toch nog maar een minuut extra gewacht!
Om 18:10 zijn we weer in El Calafate. Ik ga nog even de 'stad' in om een e-mail versturen. Dit valt niet mee. Op de ene plek wordt gezegd dat de verbinding te langzaam is, op de andere plek is er helemaal geen verbinding. Uiteindelijk valt de langzame verbinding nog wel mee.
We gaan om 19:30 eten. Het restaurant waar we naar binnen lopen was helemaal gereserveerd voor kerstavond, maar we krijgen toch een tafel. De mensen hier gaan zo laat eten vanavond, dat we tijd genoeg hebben om te eten.
Ik neem de lomo brochettes, die zeer goed smaken. De friet die gebracht wordt is wel heel erg dun (maar wel lekker!).
Na het eten gaan we bij de ijssalon langs voor het toetje. Het ijsje is ook erg lekker.
We drinken hierna nog iets in dezelfde tent als waar we eerste avond iets gedronken hebben. Veel keuze is er overigens niet. Bijna alle café's zijn gesloten vanavond. Een stel andere mensen uit de Baobab groep zijn hier bezig met een uitgebreide kerstmaaltijd van tig gangen.
Meer mensen komen langzamerhand
binnen om hier iets te drinken. Iets later komt er een buikdanseres naar binnen
en wordt er Arabische muziek gedraaid. Wel vreemd voor een kerstavond!
Om middernacht willen
we terug naar het hotel gaan. Als we buiten staan, gaat er net een kerstman
in het restaurant naar binnen. Buiten wordt er nu vuurwerk afgestoken. Het personeel
van het restaurant komt ook buiten kijken. Er komt champagne te voorschijn.
Het lijkt zo wel oud en nieuw vanavond. Een brandweer auto komt een paar keer
door de straat met loeiende sirens en lampen.