De treinreis naar Eindhoven gaat relatief vlot. Ik kom om 9:08 aan vertrek al weer om 7:19.
Deze trein is weer een stoptrein en gaat niet verder dan Den Bosch. Ook in Den Bosch gaat het overstappen
soepel (aankomst 7:53, vertrek 8:05). Bij de aankomst in Utrecht (8:50) wordt er omgeroepen dat
het nog onbekend is wanneer de treinen richting Amsterdam gaan rijden. De treinen naar schiphol rijden helemaal
niet. In de grote stationshal is gratis koffie te krijgen. Ik heb net een beker als er omgeroepen wordt dat
de trein naar Amsterdam over 2 minuten vertrekt. Snel naar het perron dan. Dat staat al bomvol. De trein komt even
later aan, maar rijdt verder naar de andere helft van het perron. Dus de honderden mensen gaan erachter aan.
Het is dringen vooraan bij de trein. Ik loop verder naar achter en kan nog net ergens in het portaal binnen. Een paar
mensen persen zich nog naar binnen, maar dan moeten de deuren dicht. Het is bomvol, heet en benauwd. Sommige reizigers
gaan daarom weer uit de trein. Boze mensen zijn er niet, iedereen past zich aan.
Uiteindelijk vertrekt de trein richting Amsterdam (9:00). Niet iedereen kon in de trein.
Om de zoveel meter stopt de trein
bij een station. Er wordt gevraagd de deuren dicht te houden als er niemand uit moet, zodat er niemand probeert zich
in de trein te persen.
Bij Duivendrecht (9:45) moet ik weer overstappen. Het is rustiger op dit station. De trein naar schiphol komt even later aan op het station (9:50). De rit naar schiphol (aankomst 10:05) is nog maar kort. Dan zit de lange treinreis er eindelijk op. Het enige voordeel is dat de reis zo lang geduurd heeft dat ik na de vakantie het geld van het treinkaartje van de ns weer terug krijg.
De incheckbalie van Royal Air Maroc is nog dicht. Uit de incheckmachines haal ik alvast de instapkaarten.
Onder ga ik een kop koffie halen. Daar heb ik ondertussen wel zin in.
Terug bij de balie begint zich al
een korte rij te vormen. Even later gaat de balie open. Een aantal groepsgenoten staan voor mij in de rij.
Bij de balie krijg ik nieuwe instapkaarten (voor de barcode?) en wordt de bagage ingeleverd. Niet veel later sta ik dan achter de paspoortcontrole. Ik lopen even rond en ga nog lunchen.
Als ik in het vliegtuig zit blijkt mijn stoel 2x uit te zijn gegeven. De andere persoon zit langs de raam en heeft hetzelfde stoelnummer als mijn stoel langs het gangpad. Uiteindelijk mag diegene die op de stoel langs het raam zou moeten zitten naar voor en kan ze business class reizen.
Een half uur te laat (14:10) stijgt het vliegtuig op. Het vliegtuig zit vol. We landen om 16:50 lokale tijd (1 uur vroeger dan in Nederland) op Casablanca.
Het vliegveld stelt niet veel voor. Er zijn een paar winkeltjes en een bar/restaurant.
De volgende vlucht vertrekt een uur te laat (20:25). Ook dit vliegtuig zit vol.
Net na middernacht (0:05) landen we in Togo, op het vliegveld van Lome.
Het is er nu nog 28 graden Celsius.
De paspoortcontrole gaat vrij vlot. De bagage ligt dan al klaar op de band.
We worden opgewacht door Anani, die de komende weken de reisbegeleider is. Massaoudou is de chauffeur van de bus. De bus is meer een overlandtruck dan een normale bus. Er is flink wat ruimte doordat de 16 stoelen ruim geplaatst zijn. De kok voor de komende weken is Toto en er is nog een hulpje, Kodjo.
Het hotel is vlakbij het vliegveld. Bij de hotelkamer reservering is iets misgegaan. Iedereen die ingedeeld wordt met
andere mensen heeft maar 1 bed op de kamer. Dit wordt alsnog recht getrokken.
Voor het slapen wordt er nog een biertje gedronken. Om 3:00 ga ik dan slapen.