Bij de kade wordt zand aangevoerd. Dit zand wordt opgedoken vlak voor de oever. Mannen duiken met een bak het water in en vullen hun bootje met het zand. Aan wal wordt
het zand weer uitgeladen. Foto's maken mag niet.
Er staan een flink aantal computers in het internet cafe. De verbinding is redelijk op de computer. Later ruil ik de computer en daar is bijna geen verbinding meer mee te krijgen. Gelukkig kon ik nu eindelijk aan de hotmail en kan de telefoon weer activeren. In Benin is vrijwel overal bereik. Toch wel handig in geval van nood dat je een telefoon hebt die werkt.
We lopen naar het einde van de straat waar een patisserie ligt. Dat valt zwaar tegen. Er is vrijwel niets en wat er is ziet er niet erg lekker uit.
Bij de bank op de hoek van de volgende straat wissel ik het geld weer terug dat ik een paar dagen geleden gewisseld heb. Er wordt de laatste dagen veel uit de pot gegeten en gedronken en dat blijft de komende dagen zo.
Als we richting een supermarkt lopen zit het langs de straat vol met verkopers. Van alles en nog wat wordt er op de straat verkocht.
De supermarkt is een aangename verrassing. Er is veel te koop. We kopen lekker brood in voor de lunch en een koud blikje drinken gaat er nu wel in.
Het is even gokken welke straat we in moeten gaan om niet te ver om te lopen. De stadsplattegrond is nogal grof getekend en niet elke straat staat er even duidelijk op. We blijken goed te lopen en ruim om tijd zijn we terug bij het hotel.
Om 13:00 gaan we met de bus naar een pinasse. Die vertrekt vlakbij het hotel, zelf hadden we wel kunnen lopen.
De meeste bagage blijft achter in de bus. Alleen het
allernoodzakelijkste voor de komende nacht gaat in de dagrugzak mee. We varen in 2 pinassen.
Het zijn houten boten met een motor en een dakje boven ons. het is bewolkt, dus
alle waarschuwingen voor het verbranden zijn niet nodig.
Bij de kade wordt zand aangevoerd. Dit zand wordt opgedoken vlak voor de oever. Mannen duiken met een bak het water in en vullen hun bootje met het zand. Aan wal wordt
het zand weer uitgeladen. Foto's maken mag niet.
In het begin zien we nog veel vogels en af en toe andere boten. Vissers hebben overal netten uit gezet.
De mannen zijn veelal in het water de netten aan het controleren.
Van de lagune varen we via een smalle doorgang naar het Nokouemeer. De doorgang is vooral smal door de vele netten en palen in het water.
Het meer is erg ondiep, vanuit
de boot lijkt (is?) het alsof je gemakkelijk door het water kunt lopen.
Later begint de boottocht toch wel eentonig te worden.
Als we Ganvie naderen zien we veel andere boten. Er word van alles aan- of afgevoerd. Vissers gooien hun netten
uit in het water. Het hele meer lijkt vol te staan met netten, het lijkt mij een wonder dat er nog vissen in het water zitten.
We komen bij Ganvie. Dit dorp is gebouwd op palen. De bewoners zijn vroeger gevuld voor het leger van Abomey. Door te vluchten op het water werd het het leger te lastig
gemaakt en werden ze niet meer aangevallen. De huizen zijn gebouwd op palen. Zelfs de markt bestaat uit een paar boten van waaruit de waren verkocht worden.
Als we het dorp binnen zijn gevaren is het een drukke boel. Overal zijn boten. Mensen zijn te zien bij hun huizen.
Bij het uitstappen van de boot gaat het mis. Een groepslid glijdt uit en maakt een gemene smak. Het been ligt open met een flinke wordt.
Ze wordt uit de boot geholpen en
zo goed mogelijk verbonden. Bijna alle medicijnspullen liggen nog in de bus. Hanne heeft deze gelukkig in de dagrugzak zitten.
Een boot vol trommelaars komt vrolijk aangevaren. Ze houden op als ze de commotie aan wal zien.
Het slachtoffer wordt later met een boot naar de oever gebracht. Toto en Marjo gaan met haar mee. Ze gaan naar het ziekenhuis in Cotonou. Gelukkig ligt de stad niet al te ver weg.
Aan de overkant van het 'hotel' ( auberge carrefour "chez M") wordt drinkwater uitgedeeld. Een lange rij boten met lege tonnen liggen er te wachten. Met een pomp worden de tonnen gevuld. Sommige boten worden gevaren door kleine kinderen. Ze hebben hier niet de luxe dat kinderarbeid afgeschaft kan worden.
Vanaf een barretje van het hotel kun je de activiteiten in het dorp mooi zien.
Een winkelboot komt langsvaren. Vanaf de boot wordt van alles en nog wat verkocht. Langzamerhand wordt het donker.
We eten in het hotel. Gisteren hebben een keuze gemaakt tussen kip en vis. Vis hoef ik niet en kip eten we al vaak, daarom kies ik een keer voor vegetarisch eten. Dat valt uitgerekend vandaag tegen: Er is alleen friet en witte rijst. Ik kies dan voor een bordje met friet.
De reisbeschrijving vertelt over de duizenden olielampen in het dorp die alles sfeervol verlichten. Ik zie er 4 en dat ik is inclusief de ledlampen.
De kamers zijn eenvoudig. Een bed met een muskietennet. Het muskietennet is geen overbodige luxe. Ik had vroeg op de avond al kousen aangetrokken tegen de muggen, maar de voeten jeuken flink. De volgende dagen zie ik de bulten komen van waarschijnlijk vlooien (het waren zeker geen muggen). De voeten jeuken nog dagenlang.
Er is de kamer waar ik slaap geen ventilator. Het is er heet en de vochtigheid (je zit op het meer tenslotte...) is 100%.
Een raam is er niet in de kamer.
De hele nacht is het zweten dus. Veel slaap krijg ik deze nacht niet, al heb ik niet zoveel last van de warmte.
We
hebben uitleg gekregen over het gebruik van de waterkranen (en wc). Maar er is deze avond geen water...