Om 7:30 sta ik op. Ik voel me weer uitgerust. Het kussen is wel drijfnat van het zweet.
Vandaag is de dag van het jaarlijkse voodoofestival, een nationale feestdag in Benin.
Om 10:00 gaan we met de bus naar Ouidah. Het officiele gedeelte van het festival begint pas later. Er zijn tenten
opgezet tegen de zon. Eronder staan stoelen.
Er zijn veel lokale koningen/chiefs op het festival.
Een dans is bezig als we aan komen lopen. Bij het maken van foto's krijgen we te horen dat we een fotopasje
nodig hebben. Het geheel is niet duidelijk. De prijs van het pasje varieert bij de verschillende personen. Af en
toe maak ik toch een foto. Uiteindelijk wordt ik het gezeur moe en wil dan maar een pasje kopen. Die zijn op. Iemand
wil dat ik hem geld geef en dan mag ik foto's maken. Dat weiger ik, dat kan ik iedereen blijven betalen. Uiteindelijk
krijg ik voor 5000 CFA een boekje. Natuurlijk is er iemand op een andere plek die niet accepteert dat dit een
fotopasje is. Onderling wordt er ruzie gemaakt, maar dan kan ik weer verder.
Er is flink gewaarschuwd voor zakkenrollers. Als ik sta te kijken naar een dans voel ik vingers aan een accu in
mijn broekzak (aan de buitenkant). Ik maak duidelijk dat dit niet bedoeling is. Er staan maar een persoon langs mij. Het
is dus wel duidelijk wie hier de (onhandige) zakkenroller is. Later zie ik hem weer lopen. Ik loop dan er even achter aan
om te kijken of hij nog steeds bezig is. Dit merkt hij en hij verdwijnt aan de andere kant van de groep.
Een lokale chief gaat onder veel belangstelling naar het water. Hij houdt een speech, die bijna niemand kan horen.
Een paar mannen bij hem zijn 'in trance'. Met hun wilde dans duwen ze de menigte aan de kant.
Als het officiele gedeelte begint vegen de militairen het terrein 'schoon'. Er volgen speeches en steeds daarna een dans.
Het is moeilijk om alles goed te zien. Ik ga maar eerst een drankje drinken bij de bar.
Als ik terug ben kan ik vrij ver naar voor lopen. Steeds gaat iedereen een stukje verder naar voren. Totdat de politie
ingrijpt. Iedereen moet terug naar achteren. Behalve de toeristen met camera's, die mogen op het midden van het terrein
(voor het podium) gaan zitten.
Steeds komt een koning naar de vip tribune voor een speech. Daarna volgt een dans. Het is wel heet midden in de zon en op
het zand. Als er dan een speech komt (in het Frans)
die eindeloos duurt en daarna herhaalt wordt in het Engels en dan nog in het Spaans, dan heb ik het wel gezien. Na de
korte dans verlaat ik het terrein.
Om 15:00 vertrekken we met de bus. Het verkeer zit muurvast omdat iedereen zich er maar tussen duwt. Langs/op
de weg staan auto's onhandig geparkeerd.
Terug bij Grand Popo ga ik eerst het zand van mij afspoelen. Daarna wordt het uitgezwete vocht aangevuld met bier.
Voor deze avond heeft Anani een speciale maaltijd geregeld. We gaan op het strand eten. Als we weglopen laten we
het restaurant leeg achter. Een stuk verder staat een lange tafel op het strand. Er is een buffet van fruit de mer.
Gelukkig is er ook friet, rijst (met een goed saus) en sperziebonen.
Een band zorgt voor trommelmuziek. Het waait nogal en het zand waait overal.
Om 21:30 lopen we met een aantal terug naar de auberge. Ook deze nacht heb ik geen probleem in de warmte te slapen.
Het lichaam past zich blijkbaar snel aan aan een ander klimaat.