Om 6:00 sta op. Het ontbijt is om 7:00 uur: Toast met eieren en verse ananas.
Dan
loopt er een olifant door het camp. Zij is hier ooit als wees opgevoed en heeft
een naam gekregen : Mary. Ze wordt uit de omliggende dorpen verjaagd omdat ze
er o.a. de bananen op eet. Ze is hierdoor alleen op het camp en bij de lodge
welkom. Ze kan zelfs de kraan met water die op het camp is open draaien. Het
is geen probleem haar te voeren en hierbij aan te raken.
Verder loopt er nu een grote groep mongoose rond. Een onderzoeker loopt er met een notitieformulier achter aan. Het zijn grappige beestjes, maar ze lopen zelfs het hostel binnen op zoek naar eten.. Met de maraboes en wrattenzwijnen die hier rond lopen is de dierentuin compleet.
Met de bus vertrekken we vanmorgen om 8:00. Alleen Henk en Mirjam gaan verder nog mee. De rest blijft vanmorgen uitslapen. An en Tina gaan vanmorgen ook mee met de bus.
Een
groep hyena's lopen vlak langs de weg. Een stukje verder blokkeert een olifant
de weg. We moeten wachten totdat hij van de weg de bosjes in loopt. We rijden
door het park en komen vlak langs het kanaal, bij een dorp, op de verharde weg
(9:00). Op de brug is commotie: Er is een kind in het water gevallen. Een stukje
verderop is een scout camp gemaakt. Hier moeten ze nog hun eigen overnachtingsplek
bouwen, ipv alleen een tent opzetten.
Onderweg zien we het vuur dat nog steeds bezig is met het grasland in as te leggen. In een boom langs de weg zit een zwart/witte gier.
Bij een slecht onderhouden zandweg verlaten we de verharde weg. We stoppen als er weer een grote zwart/witte gier in een boom langs de weg zit.
9:45 komen we bij een camp aan, vlakbij de Jacana lodge. Hier maken we een boswandeling met een gids.
De wandeling gaat over vlak terrein. Het bos (Maramagabo bos) is relatief nieuw (80 jaar oud?). Hier is ook ooit een grasvlakte geweest, maar de mensen zijn moeten vertrekken vanwege ziektes (slaapziekte door de tseetsee vliegen??). Hierna is dit gedeelte veranderd in bos. De meeste bomen zijn ook niet erg dik en onder langs het pad is het vrij open.
In de juiste tijd van het jaar kun je hier vrij gemakkelijk chimpansees vinden, als er een bepaald fruit aan de bomen hangt.
Bij
een grot met 'Egyptian fruit bats' gaan we even kijken. Vlak voor de grot ligt
de slangenhuid van een Python. Hier zitten pythons in dit gedeelte, die jagen
op de vleermuizen. De vleermuizen zitten overal in de grot. Een grot erlangs
zit er geen enkele. Hier is maar 1 ingang en dan is er voor de vleermuizen geen
vluchtmogelijkheid. Het is vrij licht in de grot, zodat de dieren goed te zien
zijn. Ze maken veel lawaai. Ook is de warmte die uit de grot komt goed te voelen.
Een stukje verder ligt een mooi blauw meer. De kleur onstaat doordat er Cobalt in het water zit.
Volgens de gids is het water zo licht, dat hout er niet in blijft drijven. Zwemmen zo daarom niet
mogelijk zijn.
Vroeger werden in die gebied olifanten gevangen door de mensen. De gids wijst op het restant van een kuil Een diepe kuil werd hiervoor vol gezet met speren. Daarna wordt de kuil bedekt met takken en bladeren, zodat een olifant erin kan vallen.
De apen onderweg zijn erg moeilijk te zien door het groen van het bos.
Op
het eind van wandeling zien we veel mooie vlinders. De vlinderrijkdom van dit
land en zeker dit bos is opvallend groot.
We
rijden met de bus een eindje door naar een luxe lodge. Deze ligt prachtig langs
een meer. De lodge is helemaal van natuurlijke materialen gemaakt en de huisjes
zitten verscholen in het groen. Hierdoor valt de lodge helemaal niet op. Hier
is echte koffie te krijgen, dus die willen we wel weer eens proeven.
Vanaf het terras kijken we over het meer uit. Langs het meer ligt een zwembad (met een tourist) waar evt. gezwommen kan worden.
Na
de overheerlijke koffie vertrekken we weer. Als er colobus apen de weg oversteken
stoppen we even om ze goed te kunnen bekijken. Colobus apen zijn een van de
meest voorkomende apensoorten in Uganda. Dit terwijl ze in andere landen vaak
moeilijk te zien zijn.
Via de verharde weg komen we weer bij het Kazinga kanaal, waar we afslaan. Bij de afslag lig een klein souvenirwinkeltje waar we even binnen kijken. Veel is er echter niet te zien.
Om 14:45 uur zijn we terug bij het camp. Voor het eerst sinds we in dit park zijn is het bewolkt en niet al te heet.
Het is nu tijd om even te rusten met een goed leesboek en een colaatje. De lunch van vandaag is pringels met cola. Veel honger heb ik niet gekregen van de wandeling.
16:00
uur vertrekken we weer voor een gamedrive. Ook nu gaan alleen Henk en Mirjam
mee.
We rijden eerst weer door het park naar de hoofd gate en dan langs de rivier
naar het dorp. Daarna rijden we naar de overkant van de verharde weg, waar meer
wild te vinden is.
Het licht is nu prachtig om foto's te maken. We zien veel kuddes kobs, waterbokken en buffels. Veel nieuwe dieren zijn er echter weer niet te zien. Een prachtig stel wrattenzwijnen met een grote groep kleintjes loopt vlak langs de weg. Ze zijn te snel om er een foto van te kunnen maken. Het is een grappig gezicht om ze met de staartjes omhoog zien te lopen.
Daarna begint de gamedrive toch wel eentonig te worden. Een groot gedeelte is weer afgebrand, wat ook al
niet bijdraagt tot een goed gevoel.
Langs het kanaal rijden we terug naar de lodge. Bij de gate krijgen we te horen dat we de eerste zijn
vandaag, zo weinig touristen rijden hier nu rond. Het begint nu al iets te schemeren.
Dan
stopt de bus op eens en rijdt een stukje terug. Hier staat een luipaard in het
gras vlak langs de weg. Het is een prachtig gekleurd dier en in het open gras
is het dier goed te zien. Rustig loopt het luipaard achter een boom langs en
gaat in het gras liggen, op ca. 3 meter van de bus. Nu wil de ranger ook wel
een foto maken! Door de schemering flits het fototoestel. Ik neem dan ook een
foto met flits, waardoor het luipaard opstaat en een paar meter verder achter
een struik gaat liggen.
Nu is alleen het uiteinde van de staart goed te zien. Rustig ligt het dier naar
de bus te kijken. Op de aanwijzingen van de ranger rijdt de bus over het gras
om het bosje heen. Maar het luipaard verdwijnt nu onder de struiken en is niet
meer te zien.
Het is nu al vrij donker en er valt weinig meer te zien door het weinige licht. We rijden door richting
het camp. Bij een boom stoppen we even. Hier zit een uil met een stel gieren in de boom. Het is al
volledig donker als we bij de slagboom bij de lodge aankomen (ca. 19:30). Zelfs de ranger is nu
erg enthousiast geworden door het luipaard. Later horen we dat veel andere mensen balen dat ze in dit
stuk niet gestopt zijn, hierdoor heeft niemand anders vanmiddag het luipaard gezien.
Na een snelle douche loop ik naar de lodge voor het avondeten.
Hier lopen de mensen die in de lodge slapen net rond om naar Mary, de olifant te zoeken. Zij loopt nu rond
bij de lodge. Uiteindelijk ziet iedereen van de groep haar vandaag.
We eten weer buiten op het terras : Een button mushroom als voorgerecht en weer een overheerlijke Steak Diana. Het ijskoude bier gaat er prima in na zo'n stoffige dag.
Na het eten gaan we weer op het gras buiten zitten, bij het kampvuurtje. Er is nu voetbal bezig (Nederland - Zweden op het EK). In een klein kamertje langs de tuin staat voor de gasten een televisie met deze wedstrijd. Zelf kijk ik er niet naar. Pas morgen zal ik horen dat Nederland dit keer mbv strafschoppen weer een ronde verder is gekomen. Volgens de Engelse verslaggever was het een historisch feit dat Nederland na een serie van 4 mislukte strafschoppen het dit keer wel lukt.