Dag 17: Graaff-Reinet

Voor het ontbijt ben ik weer terug. De temperatuur is lekker en ik eet het daarom buiten (in het zonnetje) op het terrasje op.

Om 9:00 uur gaan we met een gedeelte van de groep op excursie naar het township, dat tegen een heuvel ligt.

Het oudste deel ziet er erg armoedig uit : hier staan nog een paar hutjes van golfplaten. Hier woont nu echter niemand meer op dit moment. Wel hebben de huizen allemaal electriciteit, water en riolering.

Na een korte wandeling door het township met een gids komen we een kerk waar we naar binnen gaan. Een geweldig goed koor zingt voor ons een paar liedjes. De begeleiding met een grote trom is geweldig. Het enige nadeel is dat van ons verwacht wordt dat we ook wat zingen. Van het gekozen liedje (het Wilhelmus) kom ik niet verder dan de eerste 2 regels, gelukkig zijn er betere zangtalenten bij. Nu volgt voor ons het (meer-talig) Zuid-Afrikaans volkslied.

Na dit bezoek lopen we terug naar de busjes. De mensen in het township zijn erg aardig (een fout woord met een andere betekenis in Zuid-Afrika!). Foto's maken is prima en ze poseren graag. Wel wordt gevraagt om de foto's die we overhouden op te sturen naar Graaff-Reinet.

We rijden nu van het oude gedeelte naar een nieuw gedeelte. Hier staan stenen huisjes, de zogenaamde Mandela huisjes. Mensen die een inkomen hebben van minder dan 800 Rand (ca. 220 gulden) per maand krijgen zo'n huis. Achter sommige huizen zijn aanbouwen (van karton/golfplaten) gemaakt.

In een van deze huisjes krijgen we koffie aangeboden met een koekje. We worden uitgenodigd om rond te kijken in het huis. Achter het huisje zijn nog 2 kamers aangebouwd.

Na dit bezoek rijden we naar een plaatselijke lagere school, waar we een van de hogere klassen bezoeken. Er kunnen hier over en weer vragen gesteld worden.

Om 12:00 uur rijden we weer terug.

's Middags ga ik voor de lunch eerst naar een internet cafe om een bericht naar Nederland te sturen. Als lunch haal ik bij de Spar een pasteitje met kip-champignons. Deze smaken er erg goed heb ik op een van de vorige dagen gemerkt.

Ik loop nog even door de cactustuin, voordat de tweede excursie van vandaag begint. De zon schijnt nu mooier en er is tijd genoeg om rond te dwalen.

Om 16:00 rijden we met 3 minibusjes naar het Karoo N.P. Vanaf de weg zien we een groot stuwmeer liggen. Hier komt normaal ook veel wild drinken (nu echter even niet).
Een groot schildpad loopt er vlak langs de weg. Later zien we nog een schildpad over de weg lopen.

De vlakte staat nu net vol met bloeiende planten. Deze bloemenpracht schijnt gemiddeld maar 1x per 3 jaar zo uitbundig voor te komen. In het park stoppen we om uitleg te krijgen over de vele vetplanten die er groeien. Een groot aantal heeft ook een medicinale werking. Zo kent iedereen wel de Aloe Verde (bv. voor zonnenbrandcreme).

Een klein stuk verder zien we rots-dassies zitten. Op de rotsen zijn de witte vlekken te zien van hun urine. Door het droge klimaat is dit erg geconcentreerd.

De volgende stop is bij een uitzichtspunt over de stad.

We rijden hierna verder naar de valley of desolation. De rotsformaties zijn ontzettend mooi. Zittend langs de afgrond genieten we van de zonsondergang. In de stilte hoor je het gekwetter van de zwaluwen die langs de rotsen vliegen. In de verte is een onweersbui te zien. Het rood van de ondergaande zon wordt weerkaatst op de regen die er valt. Het is even genieten van de rust.

De zon is vrij snel onder en het is tijd om terug te rijden naar de stad.

Deze avond is het plan om pizza te gaan eten, maar het Italiaans restaurant blijkt nou net op maandag gesloten te zijn. Dit keer is het restaurant waar we gisteren eerst wilden eten wel open. Buiten op het terras is het er goed toeven.

Op de weg terug begint het stevig te onweren. We schuilen bij een tankstation. Als het minder regent lopen we verder, maar niet lang, dan giet het weer en kunnen we weer even schuilen.
Gelukkig regent het niet lang zo hard, zodat we redelijk op tijd terug zijn bij het hotel.