Dag 12: Lusaka - Mana Pools Park

We zijn om 9:30 bij de grens aan de Zambiaanse kant. Hier wachten we op het vervoer dat uit Zimbabwe moet komen. We stempelen onze paspoorten alvast uit. Bij de grensovergang gaat alles er relaxed aan toe. Angela loopt naar de overkant. De Zambezi rivier vormt hier de grens tussen Zambia en Zimbabwe. Er ligt een oude boogbrug die er nog goed uit ziet, maar niet meer in gebruikt is. De afstand naar het grenskantoor in Zimbabwe is een behoorlijke afstand (ca. 1 km). Die ga je niet graag met alle bagage op de rug lopen.

Angela komt terug en meldt dat er auto's aan de overkant staan van Natureways, de agent die het gedeelte in Zimbabwe regelt. Wij kunnen alvast naar de overkant lopen. Zij blijft achter bij de truck om de bagage over te laden als de auto van de overkant er is.

Na afscheid genomen te hebben van dudu (Shade is nu in Zimbabwe) is het nog een flink eind lopen naar Zimbabwe. Hier moeten de visa geregeld worden. Voor mij (en Frits en Maaike) wordt dit een dual entry visum omdat we later nog naar de Victoria watervallen gaan. Dit duurt allemaal een hele tijd. Er moeten bonnetjes ingevuld worden, sticker geplakt, geld geteld, etc.

Als we eindelijk allemaal een visum hebben lopen we naar buiten. Hier staan nog alle auto's van Natureways. Ze zijn niet alvast naar Zambia gereden voor de bagage en Angela te halen (zoals afgesproken was). Het is ondertussen 12:00 uur. Nu wordt er afscheid genomen van Shade die terug gaat naar Zambia.

Angela is er al vrij snel met de bagage. Zij heeft al vlot een visum en om 12:30 rijden we naar de poort. Hier blijkt er een probleem te zijn. De wacht die er vanmorgen stond en de wagens binnen liet is er niet meer. De nieuwe wacht wil dat de auto's ingeklaard worden. De papier van de auto's heeft echter niemand bij zich.

Dan maar weer terug naar het kantoor. De mannen van Natureways gaan naar het kantoor om alles in orde te maken. Ondertussen gaan wij maar alvast lunchen : Broodjes en drinken zijn door Natureways geregeld.
Dan is er verwarring omdat er een lijst is van maar 12 mensen en wordt er gedacht dat iemand geen visum heeft gekocht. Alle paspoorten met de dual entry visa worden gecontroleerd. Uiteindelijk blijkt gewoon alles in orde te zijn en klopt de lijst niet.

Uiteindelijk is alles om 13:45 geregeld en kunnen we eindelijk weg, Zimbabwe in. Bij de poort worden kleine papiertjes afgegeven. Een paspoort wordt hier niet meer gecontroleerd (zoals bijna nergens!).

De weg is verhard totdat we bij de ingang van Mana pools af slaan. Nu begint er weer een heleboel gehobbel. We stoppen even als we olifanten langs de weg zien staan.

Er is een tweede slagboom als we bij een T splitsing uit komen. Ik zit in de tweede auto. De eerste is al weggereden als wij door de slagboom gaat (een vrachtauto is tussendoor gekomen).

Vlak hierna hebben we een lekke band. Het is 15:20 en we moeten nog 45 km rijden naar camp.
Een reservewiel is er niet. Dit heeft de auto voor ons bij zich. Maar die laat zich niet meer zien. Onze chauffeur zegt eerste auto zal weg terugkomen, maar een tijdje later gelooft hij dit zelf ook niet meer. Hij gaat teruglopen naar de slagboom in de hoop iemand te kunnen bereiken.

Op deze plek worden we volop aangevallen door vliegjes, kleine bijtjes en tseetsee vliegen (en ik heb al bulten genoeg...).

En tijd later komt de chauffeur terug met een auto waar hij meegelift is. We kunnen een reservewiel van hun lenen. Het eerste wiel blijkt echter ook leeg te zijn, dan wordt het tweede gepakt. Het is een kleiner maat wiel, maar we zijn nu met alles tevreden.

eindelijk kunnen we dan doorrijden. Over een zandweg gaat het verder. Als het camp beginnen te naderen zien we ook veel wild. Af en toe wordt er even gestopt. Vlak voor het camp (bij de afslag van de receptie) komt de andere auto ons tegenmoet (17:00 pas!). Als we op deze auto hadden moeten wachten hadden we nooit in het camp kunnen komen voordat het donker werd.

Uiteindelijk staan we dan om 17:15 op de camp site in het Mana Pools N.P. langs de Zambezi rivier. Een prachtige plek. De tenten zijn al opgezet. Het zijn grote safari tenten met een lage stretcher er in.

Het is nu tijd om even rustig te zitten langs het water met een koud biertje in de hand. Een koelbox staat klaar met ijs en koude drank. De nijlpaarden zie je hier al in het water liggen.

Even later komt er een olifant bij de tenten. Later wordt deze weggejaagd met een auto. Voordat we gaan eten komen er nog snacks langs : Chips met een sausje.

Op de camp site mag je in het donker niet alleen naar de wc of douche. Er moet steeds iemand mee met een geweer. Als je alleen wilt plassen hoef je niet zo ver en kun je het vlakbij in het zand doen.
In het licht van de zaklamp zien we een honey badger en een hyena lopen.

Het avondeten is erg goed verzorgd. Een gedekte tafel staat al klaar. Het wordt zo wel een erg luxe vakantie. Per avond zijn er 4 flessen wijn bij het eten inbegrepen. Steeds is er soep vooraf, een hoofdgerecht en een nagerecht (fruit).
Pas later zullen we merken hoe weinig eten er voor de mensen in Zimbabwe zelf te koop is.

Na het eten is het tijd om de activiteiten te regelen voor de komende twee dagen. Keuze is er uit : Kanoen op de Zambezi (een must voor dit park), game walk en een game drive. Dit keer kies is voor een ochtend en een middag kano tocht, een game drive en een game walk.

Al vroeg ga ik naar de tent. Er is behoorlijk veel lawaai van de kikkers (al zijn deze soms in een keer allemaal tegelijk stil) en nijlpaarden. Later hoor je de hyena's in de buurt van de tent. 's Nachts komt de olifant ook nog een keer terug. Hij kent de bomen die hier staan. Deze bomen hebben vruchten die de olifant graag heeft. Hij zal dan ook dagelijks terugkomen.