Dag 16: Matusadona Park


Om 5:30 opstaan. Pas als we 'gewekt' worden door de drums mogen we zelf (rond)lopen. Als ontbijt is er porridge en toast met jam.

Vanmorgen ga ik mee met de game drive. Het park staat vol met voornamelijk mopane bomen. Er is weinig te zien door de dichte begroeiing. Een paar francolins en af en toe een grouse is het voornaamste. Het zoeken is naar een neushoorn, maar die wordt niet gevonden.

foto foto foto

foto fotoAls we terugrijden richting lodge is het laatste stuk wel erg mooi. We kijken een tijdlang bij olifanten die gras (?) uit de bodem trekken en het een paar door het water slaan voordat het gegeten wordt. Eerst staan we vrij veraf en in een paar keer gaan we met uitgeschakelde moter dichtbij. De dieren trekken zich weinig van ons aan.

foto

foto Een jonge marshall eagle zit eerst in de boom.

foto fotoEen klein olifantje loopt bij een kleine kudde. Nu gaat de auto wel heel erg dicht naar de dieren toe, zodat ze met flapperende oren weglopen. Nu wil Nyengwe zelf de dieren op de foto zetten en gaan we in een erg dichtbij staan.

foto

fotoDan zien we de marshall eagel terug met een prooi in de klauwen. Als hij wegvliegt is te zien dat het een varaan is.

Terug bij de lodge is er een rustuurtje voordat de brunch klaar is. De wandelaars komen tevreden terug na hun wandeling. Zij hebben de neushoorns gezien: moeder met kind en een mannetje. Omdat het mannetje erg agressief is, moesten ze al snel weer weg.
De brunch is een heerlijke salade met quiche. Het toetje is een heerlijk rabarbertaart.

foto fotoVlakbij zit steeds een lilac breasted roller (een scharrelaar). Hij poseert vaak op een topje van een boom.

foto Onder zijn een paar drinkbakjes gemaakt. Hier komen vooral de vuurvinkjes en waxbills (blauwe vogels) op af. Jenny (de eigenaresse) komt even uitleg geven. Een violeteared waxbill komt ook even langs. Deze was hier nog niet eerder gezien.

foto foto foto foto foto foto

's Middags speel ik een Afrikaans spel met stenen op een houten bord, samen met Gre. Dit spel kom je overal in Afrika onder verschillende namen (en met andere spelregels) tegen : mancala, mboa, omweso of oware. Ik slaag er zelfs in om te winnen ook nog.

foto fotoOm 15:30 is er een game drive. Dit keer gaat Flip mee als gids/chauffeur. Het blijkt dat we niet zo zeer gaan rijden, maar op voet op zoek naar neushoorns. We beginnen op de plek langs de weg waar we vanmorgen de sporen gezien hebben en de wandelaars ook de neushoorn zelf.

Ik heb mijn wandelsandalen aan. Dit blijkt niet handig te zijn omdat er veel takken met grote doorns liggen. Ik loop dan ook de nodige schrammen op mijn voet op en een tak komt in de grote teen.

In het begin wordt ik gek van de Mopane vliegen. Ze steken niet, maar er zijn er erg veel en ze kruipen in de ogen en oren. Een flinke wolk van vliegen blijft om mij heen vliegen.
We gaan zigzag door het dicht begroeide gebied. Op een nest francolin eieren na zien we helemaal niets. We komen vlak bij de kust uit en zijn verder gelopen dan het plan was. In een flink tempo lopen we terug richting auto. Na zonsondergang, in de schemering zijn we net op tijd terug voordat het helemaal donker is. De tracker (Conrad) is al bij de auto. Hij had gezien waar de neushoorns de afgelopen middag gerust hebben, maar kon niet bij ons komen vanwege een aantal olifanten die tussen ons in liepen.

Bij de auto wordt er eerst een cola gedronken. Een koelbox met drank staat in de auto.
We zijn al snel terug bij de lodge. Hier vind ik dat ik wel een koud biertje verdiend heb na de wandeling. We horen dat er net een paar olifanten door het camp lopen, tussen de hutjes door.

Flip brengt ons weer naar de hutjes toe. De warme douche is heerlijk. Na het schoonmaken van vandaag is het stuk zeep in de bidet gelegd, met een klein ander potje erop. Dit heeft niet geholpen, de zeep is spoorloos. Waarschijnlijk zijn de neushoornvogels er mee vandoor gegaan. Niemand weet waarom zet het doen. Ze denken dat het is omdat er nu weinig voedsel voor hun te vinden is.
Gelukkig heb ik zelf nog zeep bij me.

Vlakbij zit een bushbaby. Het is een "lesser galago" dit keer, een kleiner soort dan we in Kafue gezien hebben. De ogen lichten groot op in het licht van de zaklamp. Het diertje is goed te zien op een bovenste dak in een struik, op dezelfde hoogte als ik sta. Het diertje springt van tak naar tak en blijft mij in de gaten houden.

Flip komt ons weer ophalen voor het eten (20:00). Na het eten zit ik nog even bij het kampvuur, maar gaan dan vroeg slapen (21:50).



de volgende dag