Dag 19: Kariba


Vanmorgen slaap ik uit tot 6:30. Er is een zeer uitgebreid ontbijt. Ook dit zit bij de reis inbegrepen, zo vallen de kosten wel mee!
Ik kies voor een English breakfast. De koude yoghurt staat al klaar om te pakken en de koffie wordt al snel gebracht.
Er is geen brood bij het ontbijt omdat er geen meel meer te koop is, net zo min als fruit. De regering heeft de prijzen voor alles vastgezet om de inflatie van duizenden procenten te beperken. De winkels moeten hierdoor spullen met verlies verkopen. Winkels die dichtgaan worden genationaliseerd, met als gevolg dat er niet veel meer te krijgen is. Voor melk moet je soms wel een dag in de rij staan om het te kunnen kopen.

Vanmorgen gaan we met de halve groep (en Angela) een excursie doen (8:30 - 13:00). Nyengwe heeft een busje geregeld als vervoer (met chauffeur, maar die zit gewoon achterin). De meeste anderen doen iets soortgelijks, maar dan op eigen houtje met een taxi.

Als we een heuvel omhoog rijden nemen we een stel vrouwen mee die aan het liften is. Zij zijn souvenirverkoopsters en gaan naar hun verkoopplek toe.

Op een hoger punt met uitzicht over Kariba stoppen we en krijgen we uitleg wat er allemaal in de stad is. In de verte is een groep mensen te zien die voor een nieuwe lading suiker (of meel?) komt.

We rijden naar boven en komen op 'de plek' (Kariba Heights), waar de souvenirs verkocht worden. Nog niet alle verkopers zijn er al. De souvenirs van steen blijven hier 24 uur/dag staan met een bewaker die oplet.
Er worden allerlei zaken gekocht voordat we verder gaan.

In het centrum van de stad staat een kerk die gebouwd is ter ere van de slachtoffers die gevallen zijn bij het bouwen van de Kariba dam.

fotoEen klein informatiecentrum over de Kariba dam ligt op een plek met uitzicht over het meer en op de dam. De dam vormt tevens de grens tussen Zambia en Zimbabwe. Normaal wordt in Afrika erg moeilijk gedaan over het maken van foto's bij een grensovergang, maar hier kan het gewoon.
Een standbeeld van een mythisch dier (riviergod), Nyaminyami, dat hier zou leven staat buiten. Nyaminyami is een riviergod van de Afrikaanse Tonga volksstam in Zambia en Zimbabwe. Hij woonde samen met zijn vrouw in de rivier de Zambezi. Hoe groot hij is weet niemand, maar volgens de Tonga moet hij enorm groot zijn. Zijn afbeelding is veelvuldig terug te vinden op allerlei plaatselijke curiosa.

We rijden dan naar de dam. Er wordt een papiertje bij de grens van Zimbabwe geregeld en dan kunnen we met het busje over de dam rijden. Aan de overkant stappen we uit en gaan te voet terug. Hier mag geen foto gemaakt worden van de generator aan de kant van Zambia (maar die staat er al op vanaf de andere kant bij het informatie centrum...), wel van de dam, de kloof en de overkant.

In heel Kariba was geen frisdrank te koop, een poging bij een tankstation mislukt (later blijkt bij een ander tankstation wel iets te krijgen zijn). Omdat het al behoorlijk warm is geworden stoppen we om bananen en waterijsjes te kopen. De waterijsjes zitten in langwerpige plastic zakjes en worden vanuit een koelbox verkocht. Het is lekker koel met dit weer. Wel lekken ze iets, zodat ik al snel met plakkerige handen zit. Gelukkig bestaat er ook nog zo iets als wetties!

fotoWe gaan kijken bij een visoverslag plaats. Boten vissen 's nachts op het meer met grote lampen. De vis komt op het licht af en wordt met een groot, rond net gevangen. Omdat het nu de periode van volle maan is werkt deze methode niet en is er dus geen vis te zien. De boten liggen nu hier voor onderhoud.

We gaan een boot op en krijgen uitleg. De boten zijn wekenlang op het meer. De bemanning wordt na een dag of 2 gewisseld. Deze krijgt betaald aan de hand van de hoeveelheid vis die ze gevangen hebben.

Er staan lange rijen 'tafels van gaas'. Hier wordt de vis normaal gedroogd. Het zijn kleine visjes ('sardines').

We rijden na dit bezoek naar de Spar supermarkt in het centrum. Veel is er niet te koop. De schappen staan voornamelijk vol met dezelfde dingen. Als drank is er bier of een sportdrank te koop. Ik koop een flesje Energade (375 000 ZIM$, de wisselkoers schijnt ong. 240k ZIM$ voor 1 US$ te zijn). De drank in de supermarkt is duurder dan in het hotel.

Dan gaan we terug naar het hotel. In het hotel is alle fris- en fruit-drank op. Er is alleen Castle bier of (gratis) kannen water (gekoeld met ijsblokjes). De hele dat is het bewolkt en heiig/mistig. Het is flink benauwd en erg heet.

Na een prima lunch gaan we met een groepje phase10 spelen. Anke wint dit rondje. Het einde is net om 18:00 als we er mee op willen houden

Na een goede douche is het tijd voor het avondeten. Dit is weer zeer lekker. Het is ongelooflijk hoe de mensen ons hier verzorgen. Iedereen in Zimbabwe is ontzettend vriendelijk en zegt dat we vooral de mensen in Nederland moeten vertellen dat het goed toeven is in Zimbabwe, zodat het toerisme weer op gang komt.
Je merkt als toerist vrijwel niets van de economische situatie in Zimbabwe en in het gebied waar wij komen is het gewoon veilig.

Dit is de laatste maaltijd waar we met de complete groep samen zijn. Ab houdt een afscheids/bedankt-speech voor Angela.
Als ik om 21:00 naar de kamer ga is het nog 35 graden. De volgende dag hoor ik dat het om 22:00 nog steeds 28 graden was.



de volgende dag