We lopen over de paden langs de watervallen. Omdat het nu de droge tijd is en het
water iets anders loopt door een waterkrachtcentrale zijn de watervallen vanaf hier
niet indrukwekkend. Maar ze zijn toch leuk om te zien.
Er is een tweede 'restaurant', waar je kunt eten. Hier bestel ik een ontbijt : Full english (25000 K). Gedurende de hele dag kun je hier gratis koffie en thee krijgen. 's Middags om 15:00 zijn er pannenkoeken, maar dat maak ik nooit mee.
Bij de receptie regel ik de activiteiten voor de komende dagen : Morgen een hele dag raften op de Zambezi en overmorgen 'walking with the lions'.
Samen met Frits en Maaike neem ik de shuttle service om 10:00 van het hotel naar de Victoria watervallen aan de Zambia kant. Deze liggen in een officieel park, dus moet er ook entree betaald worden.
We lopen over de paden langs de watervallen. Omdat het nu de droge tijd is en het
water iets anders loopt door een waterkrachtcentrale zijn de watervallen vanaf hier
niet indrukwekkend. Maar ze zijn toch leuk om te zien.
We lopen een stuk aan de bovenkant
van de watervallen, totdat we bij water uitkomen. Er zijn jongens die ons helemaal
naar de grotere watervallen willen begeleiden, maar daar gaan we niet op in.
Na de watervallen lopen we naar de souvenirmarkt in het park. Eerst koop ik nog een
koude frisdrank. Ik moet voor de zekerheid statiegeld voor het glazen flesje betalen, dat
ik bij inlevering ook weer terug krijg.
De souvenirmarkt hebben we vlug gezien.
Een brug is de verbinding tussen Zambia en Zimbabwe. Vanaf deze brug kun je bungy jumpen (111 meter hoog). De brug ligt in het niemandsland tussen de beide landen. Als je alleen naar de brug gaat kun je een papiertje met stempel vragen bij het immigratie loket en dan kun je doorlopen. Een paspoort wordt nergens gecontroleerd.
Vanaf de brug is er een uitzicht over de kloof. Aan een kant wordt het 'verpest' door een groot hotel in Zimbabwe. Een paar dagen later blijkt dit het Victoria Falls hotel te zijn, een zeer luxe 5 sterren hotel.
Behalve bungy jumpen kun je ook een 'swing' maken. Je springt/valt dan rechtop omlaag en na een meter of 50 maak je een flinke zwiep en al snel daarna hang je stil. Dit is echt in no-time voorbij.
We nemen een taxi terug naar het hotel (20 000 K). In het hotel ga ik eerst een kop koffie drinken. Frits en Maaike gaan vanmiddag op zoek naar een tocht naar Botswana.
Voor Zimbabwe heb ik een dual entry visum. Dat heb ik morgenmiddag nodig. Om terug in Zambia te kunnen, zonder weer 35$ te betalen, ga ik eerst een multiple entry visum regelen. Hiervoor moet ik naar het immigratie kantoor in Livingstone. Dit ligt op 10 minuten lopen van het hotel. Er is niemand bij de receptie, dus loop ik de gangen maar in. Er staat nog een bordje met een richting op, maar dan moet ik toch echt vragen welk kantoortje ik moeten hebben.
Bij navraag moet ik het volgende kantoortje hebben. Hier zit net iedereen te eten. Je wordt hier erg aardig behandeld. Ik kan meteen in een stoel gaan zitten om alles te regelen. Zonder al te veel vragen krijg ik een stempel in mijn paspoort erbij. Voor maar 5000 K (1 euro) kan ik de komende 7 dagen uit en in Zambia reizen.
Ik ga alvast kijken vanaf waar de bussen naar Lusaka vertrekken. De taxichauffeurs bij het busstation (er staan voornamelijk minibusjes) raden mij ook af om de normale bus te nemen. Dan weet je nooit of je die dag nog wel aan komt.
Ik koop een kaart bij CR coaches. Dit is de grootste maatschappij met meerdere bussen 's morgens. Dat zou toch goed moeten gaan? Later in het hotel zal ik horen dat deze maatschappij een tijdlang de vergunning is kwijt geweest. Ze reden er roekeloos en kwamen soms een uur te vroeg aan. Tot het mis ging en er 20 mensen omkwamen bij een ongeluk. Wel schijnt het m.n. gevaarlijk te zijn bij de nachtbussen.
Ik ga naar een internet cafe tegenover de shoprite (hope genoemd). De snelheid van de verbinding is erg laag. Als ik een e-mail naar Nederland gestuurd heb ga ik dan ook maar weer weg.
Bij de shoprite koop ik nog wat drinken en snacks. Om niet iedere dag een flink ontbijt te moeten eten koop ik ook brood en pindakaas.
Met de volle tassen loop ik terug naar het hotel. Daar zitten Frits en Maaike al
bij het zwembad. Er zijn nog meer Nederlanders in het hotel. Zij zijn
betrokken bij een ontwikkelingsproject en vertellen wat ze allemaal doen. Als
er belangstelling is kun je een dag naar een lokaal dorp als ontwikkelingshulp.
's Avonds eten we weer bij Hippo's. Dit was gisteren goed bevallen.
Dit keer neem ik een salade met beef filet en friet. Het is erg veel (niet alles krijg
ik op) en ook erg lekker.
Ik ga weer vroeg naar bed.