Ik wek op hun verzoek Nigel en Andrea. Zij zijn een Engels stel die in Australie wonen en nu aan een wereldreis bezig zijn. Zij gaan mee raften vandaag, maar hebben zelf geen wekker bij zich.
Mijn cameraspullen (in de dagrugzak), geld en paspoort lever ik bij de receptie in om in de kluis te stoppen. Ze vragen om alles in de dagrugzak te stoppen. Deze wordt dan zo in het kamertje er langs gezet.
We worden om 7:30 opgehaald door een minibusje. Er zitten nog 2 mensen in
die in
Jollyboys Backpackers logeren (Ron en Joey, beide Engelsen).
Ron heeft al overal op
de wereld geraft en heeft zijn eigen helm bij zich. Hij begint
binnenkort aan een meerdaagse tocht op de Zambezi.
Joey is aan zijn stage bezig
in Zuid Afrika voor een artsenopleiding.
We worden naar de Thorntree river lodge gebracht. Hier is een kantoor van Safari Par Excellence , waar ik nog eerst de $135 moet betalen. Iedereen moet een "indemnity form" tekenen dat safpar nergens voor aansprakelijk is.
Buiten kunnen we aansluiten bij een uitgebreid ontbijt. Daarna begint er meer haast te komen en sommigen gaan met het bord op schoot luisteren naar de veiligheidsinstructies.
Er komt een heel verhaal hoe je weer terug in de boot komt als je er uit valt: Voor als je het touw nog vast hebt, op peddellengte bent of er kan een touw gegooid worden. Kano's zijn er steeds bij om evt. zwemmers op te vangen. Als je onder de boot terecht komt moet je vooral maar naar 1 kant opgaan en geen rondjes draaien.
We worden naar het park bij de Victoria watervallen gereden. Het is nog een flink stuk naar beneden lopen over rotsen voordat we bij de rubber boten zijn. De verdeling is even lastig omdat een grote groep bij elkaar wil zitten. Dan gaan wij in een boot en er zullen nog 2 personen bij komen van de Zimbabwe kant, zij gaan maar een halve dag raften.
We gaan in de boot in de 'bowling pot'. Hier krijgen we oefeningen in peddelen (niet al te veel) en uitleg van een kanovaarder.
Dan gaat het naar rapid 2. Dit is een klasse 2. De klasses gaan van 1 (vlak water) tot 6 (niet te raften). Klasse 5 zullen ze tegen komen en dit is de hoogste klasse waar je over kunt raften.
Klik hier voor een overzicht van de rapids 1-23 op internet.
Bij de eerste rapid gaan we recht op rots af. Op commando moet je allemaal naar dezelfde kant. Dit hadden we geoefend, dus dat lukte wel. Een van de andere boten verliest hier de eerste passagier.
De volgende rapid is een klasse 3, al iets spannender.
Bij de hogere klasses krijgen we vaak het commando in de boot te gaan zitten met de
handen aan het touw om de boot (en de peddels vasthouden). De omgeving is prachtig.
Ik heb een waterdicht camera bij me, maar amper tijd om een foto te maken want
er moet dan weer gepeddeld worden.
Bij rapid 7 (gullivers travels) krijgen we een hele uitleg. Het is een rapid van klasse 5 en ook de langste van vandaag. De gids (Timbo) zegt dat je hier er vooral niet uit wilt vallen. We moeten eerst een kant op en dan een andere kant en zo volgt er nog van alles.
We zijn amper bij de rapid of de boot gaat onderste boven (een flip). Ik komt in
het water terecht en verdwijn meteen onder water. Het is donker (ligt de boot boven
mij?) en ik voel de boot en iemand anders nog trappelen. Dan is er alleen nog maar
water en het geluid van de rapid. De adem begint op de raken en boven komen lukt maar
niet.
Als ik eindelijk even het iets lichter zie worden kan ik een teug lucht nemen (en het
nodige water komt binnen) en dan verdwijn ik weer onder water.
De volgende keer kan ik iets meer lucht binnen krijgen (en dat had ik ook nodig!) en
even later kom ik boven in rustiger water.
Een kano is in de buurt.
Andrea hangt er al aan en ik ben moe en pak de handvat vast. Joey is ook in de
buurt en hij moet achter de kano vast pakken. Even uitpuffen en op adem komen.
Dan komt er nog een stuk rapid. Rechts is het water vlak, links zijn het flinke
golven. Van de kanoer moeten wij naar links, de golven in. Weer onder water dus,
de ellende (zo voelt het nu toch wel) houdt niet op. Als ik boven lijkt te komen stoot
ik mijn hoofd tegen een raft. Het is een raft dat vol zit en ze tillen mij uit het
water. Uitgeput blijf ik even in de raft liggen. Ze pikken nog meer mensen uit het
water. Ongewild hebben we voor een hele show gezorgd.
Even later komt de eigen raft in de buurt. Er zit behalve de gids nog iemand in die bij de raft had kunnen blijven. We gaan terug in de eigen raft en krijgen allemaal weer een peddel. Mijn linker onderbeen doet iets pijn. Van het enkel tot het knie is het rood en het bloed iets op verschillende plekken. Blijkbaar heb ik iets hards geraakt, zonder het te merken.
Terug in de eigen raft zie ik dat de camera verdwenen is. Het touwtje zit nog aan
het reddingsvest. Later blijkt de camera nog in de andere boot te liggen en krijg ik
hem terug. Zonder touwtje geef ik de camera maar bij de gids in bewaren.
Ron had mooie schoenen aan met gaten in de zolen en zijkant voor het water. Ze zaten
met veters vast, maar na de zwempartij is hij een schoen verloren. Joey heeft een
knie dat geraakt is door het een of ander.
Later lees ik dat rapid 7 veruit de langste is : 700 meter. Een groot gedeelte hiervan heb
ik onder water gedaan, zeer waarschijnlijk een record afstand onderwater 'zwemmen'
voor mij.
Als je nou denkt dat we enige zijn die dit zo overkomt, kijk dan ook eens op
een
ander raft verslag op internet ... Het kan dus nog erger. En
Hier
is nog een mooi verslag.En
hier staat nog een korte BBC rapportage.
De volgende rapid gaan we toch wel gespannen in. Bij een keuze voor
de moeilijke weg (klasse 5) of de iets minder moeilijke (klasse 4) is de keuze
voor klasse 4 snel gemaakt. Het gaat nu goed, al ben ik nu even niet ontspannen
aan het raften.
Rapid 9 (klasse 6) gaan we overslaan. Via de rotsen lopen we er langs. De boten worden er leeg over gelaten. Een van de gidsen blijft wel in de raft zitten.
De volgende rapid (10) gaat ook goed. Hierna is het tijd voor de lunch. Gelukkig weet ik van de vorige keer dat het na de middag veel rustiger wordt. Als lunch is er een broodje en een appel. Er is voor aanleng drinken gezorgd, al heb ik al flink wat vocht binnen gekregen tijdens de zwempartij.
Na de lunch worden er 2 personen in de raft vervangen door 2 anderen. Het zijn Amerikaanse studentes die hier stage lopen. Er is een enorme groep Amerikaanse studenten deze middag. Hun uitleg is een stuk minder dan vanmorgen. Ik laat mij in het water vallen om te laten zien hoe er iemand uitgetrokken moet worden.
Na de lunch ben ik bijgekomen en is het raften weer volop leuk. Rapid 12 "The three sisters"
is weer volop leuk.
Bij rapid 13 "The Mother",
een klasse 4 rapid val ik uit de boot. Ik kom langs de boot terecht en kan het
touw meteen vastgrijpen. Met de boot ga ik dwars door de golven. Op deze manier is het
'zwemmen' niet erg, je blijft tenminste niet onder water.
De rest van de rafts gaan bij rapid 13 allemaal om.
Een van de volgende rapids heeft een flinke draaikolk. We krijgen te horen dat je hier vooral niet in wilt vallen. Er zit in zo'n geval niets anders op dan 'rustig' te wachten totdat je weer een keer boven komt.
Het is rustig deze middag. Op een bepaald stuk kun je in het water springen en je aan de boot vasthouden en zo rustig doordobberen. Als enige blijf ik in de boot zitten en genieten van de omgeving en zon.
Rapid 23 is de laatste. Hier komt weer een uitleg over de rotsen en waar je heen
moet als je in het water valt. Maar hier valt bijna nooit iemand in het water.
Halverwege de rapid zitten Nigel en ik nog alleen in de boot. De rest ligt in het
water. Wij zaten links in de boot en iedereen viel er rechts uit, al dan niet
geholpen door iemand anders die tegen hun aan viel.
Dan is er het einde. We gaan naar de oever en stappen uit. Via de rosten en dan
houten laddertjes komen we een eindje verder bij een 'treintje' (cable car).
De volle wagen wordt naar boven getrokken met een flinke staalkabel.
Boven staan de wagens om ons op te halen en ligt de kleding klaar. Er is voor volop drank (bier!) gezorgd. En dat gaat er nu wel in. Met de auto's rijden we via een onverharde weg terug. Er zijn wegwerkers hier in de volle zon bezig. Er wordt wat drinken naar hun toe gegooid. Ze werken voor een Chinese firma en erg sociaal schijnen die niet te zijn.
Bij de river lodge is er eten : Salade met een quiche taart. Veel is het niet, maar wel lekker (en je kunt nog een tweede keer gaan). Van deze dag zij foto's en een video gemaakt. De video wordt even later getoond. Het is een leuke video en ik wil de DVD wel kopen, maar ik heb geen geld bij me. Dat is geen probleem. De DVD wordt toch pas vanavond of morgenvroeg bij het hotel gebracht. Ik krijg een envelop waar ik het geld in kan doen en deze moet ik bij het hotel afgeven.
We worden met een grote bus terug gebracht naar het hotel. De benzinemeter van het kleiner busje gaf aan dat er geen benzine meer in zat en ze wisten niet of de meter kapot was of dat de tank echt leeg was.
Met Nigel en Andrea kom ik weer bij Fawlty Towers aan. Frits en Maaike zitten bij het zwembad. Zij denken er ook nog over om te raften. Onze verhalen waarschuwen hun in ieder geval voor wat er gebeuren kan. Al was het toch een leuke dag (op een gedeelte na dan) geweest.
Dan is het tijd voor een goede warme douche. Er zit een kakkerkak in de douche. Tijdens
de hele vakantie heb ik geen last gehad van ongedierte (behalve tseetsee vliegen
en muggen dan), maar tijdens deze dagen zie ik 2x een kakkerlak. Deze krijgt een
enkele reis door de wc afvoer.
's Avonds eet ik weer met Frits en Maaike bij Hippo's. Nigel en Andrea willen een
culturele avond met Afrikaanse live muziek. Later horen we dat ze samen met Joey
gegeten hebben bij Jollyboys en het daarna ook wel welletjes vonden voor die dag.
's Avonds duurt het lang voordat ik in slaap val. Ik val nog vaak in het water in
mijn dromen...