Het is vandaag een reisdag zonder speciaal doel, behalve in Maun te komen.
Om 7:30 sta ik uitgeslapen op.
Na het ontbijt maken we met een aantal
een wandeling over het eiland. Ik ben nog verbrand van de boottocht van gisteren.
In het kamp zien we de hutten in bomen, waar je iets luxer kunt overnachten.
Bij Delta Camp mogen we niet naar
binnen, alles is met een 'rieten' schutting afgezet. Dit is alleen voor de dure
gasten en niet voor kampeerders. Alles op het eiland is van natuurlijke materialen
gebouwd, ook de wc-huisjes en douche-'gebouw'.
De vlucht naar Maun gaan gelukkig voorspoediger dan de vlucht naar Oddball's.
Onderweg zien we een ontzettend lang
hekwerk staan. Dit is de scheiding tussen de Okavango delta (wilde dieren) en
het veeteelt gebied. Vele wilde dieren zijn er tijdens hun jaarlijkse migratie
doodgelopen tegen dit hek. Het hek is er met subsidie van de EEG neergezet om
de veeteelt tegen mond en klauwzeer te beschermen. Hiermee kreeg het land een
bevoorrechte status om vlees uit te voeren naar de EEG. Enkele jaren later is
deze status ingetrokken en is het hek nutteloos geworden. Nu doet het hek dienst
als bescherming van het park tegen de boeren.
Het vliegveld in Maun is wel verhard en er staan zelfs gebouwen. We worden naar een luxe camping (met zwembad) gebracht. Het is heerlijk om even in het zwembad te springen. Een stel andere gasten verklaart ons voor gek om midden in de winder in een zwembad te springen.
We eten buiten aan een lange tafel. Binnen was er trouwens geen plaats om te eten.
Na het eten ga ik vroeg naar bed. De verbranding van de boottocht van gisteren
is nog te merken.