Het is een kleurrijke markt, waar veel verschillende stammen komen. De mensen zijn aardig
en trekken zich weinig van de toeristen aan (behalve als je een foto wil maken).
Met de bus gaan we vandaag naar het uiterste oosten van Kameroen. Om 9:30 staan we bij een uitzichtpunt over een enorm stuwmeer. De omgeving is hier groen en overal is volop water. Volgens de kaart zitten we hier in een enorm moerasgebied. Er zijn veel watervogels te zien.
Een klein stukje verder stoppen we bij een hotel (boekaroes) dat prachtig tussen de bomen ligt. De thompson gazelles lopen tussen de boekaroes door. Een visarend en een stel patas apen zitten in (kleine) kooien. In de wei lopen zelfs 2 dromedarissen.
We drinken er een kop koffie en rijden dan verder.
Om 11:10 komen we bij de markt van Pouss aan. Mama loopt mee de markt op om uitleg te geven. Een paar meisjes verkopen koekjes. De pindakoekjes smaken heerlijk.
Het is een kleurrijke markt, waar veel verschillende stammen komen. De mensen zijn aardig
en trekken zich weinig van de toeristen aan (behalve als je een foto wil maken).
Na de markt is het een klein stukje rijden naar een soort openlucht museum(pje) (14:00).
De lokale stam (Moesgoen) staan bekend om hun karakteristieke bouwstijl. Al wordt deze
tegenwoordig (bijna?) niet meer toegepast. De saré's bestaan uit een vijftal
casus obus. Deze lemen hutten worden gemaakt van een mengsel van grijze leem stro
en plantaardige lijm. Het wordt gebouwd zonder een houten geraamte, zoals bv. een klei
pot. Aan de buitenkant zitten treden om de gebouwtjes te kunnen onderhouden en
dicht te maken bij een regenbui.
Zo is er een hut voor het vee, een voor de (tweede) vrouw en een voor de eerste vrouw (en
man). Een 'schatkamer' is alleen bereikbaar vanuit het hoofdhutje.
Als laatste brengen we een bezoek aan de sultan van Pouss.
Hij is pas een jaar sultan en heeft daardoor nog maar 4 vrouwen. Zijn vader had op het
einde 300 vrouwen. De sultan is een vrij lange man, net als veel andere mensen in deze
omgeving. Wij mogen hem alle vragen stellen die we willen.
Het is al 18:00 als we weer terug zijn bij het hotel in Maroua. De man van het souvenirwinkeltje staat al klaar met de rest van de postzegels. Wat een service (nou heeft hij alleen niet genoeg wisselgeld)! Ik plak de postzegels meteen en breng ze ook naar het postkantoor aan de andere kant van de rivier. Ik gok maar dat 'etranger' buitenlandse post betekend.
Terug bij het hotel is het tijd voor een pul koud tapbier. De douche is weer zeer
heet vandaag. Ik eet deze avond weer bij het hotel : biefstuk champignons met friet.