Een uur later begint de wandeling. We lopen langs het campement en dalen
dan af richting dal. Dit stukje is vrij rotsachtig. We lopen vlak langs de grootste van
de lavanaalden, de Zivi de Rhumsiki. De grens met Nigeria ligt hier op nog geen 3 km
van Rhumsiki.
In het dal lopen we langs verschillende huisjes. Op sommige plekken zijn souvenirs te koop. Een van deze huisjes staat langs een grote kapokboom.
Aan de andere kant van het dal gaat het pad langzaam weer omhoog. Een klein stukje is het even steiler. Het totale hoogteverschil is niet zo heel erg groot: Het laagste punt van deze wandeling ligt op 800 m., het hoogste op 1025 m. .
Ruim voor lunchtijd komen bij een restaurantje aan de rand van Rhumsiki (10:35). De wandeling was vrij rustig, met veel foto stops. Over de 7.5 km hebben we nog geen 2.5 uur (netto) gelopen.
Als de tweede groep ook binnen is, gaan we lunchen. Er was deze morgen eerst nog verwarring over de lunch. Mama had hier lunch besteld voor iedereen, maar Francis had weer gezegd dat we terug zouden gaan naar het hotel. De eigenaar is zenuwachtig omdat hij wel alle inkopen gedaan heeft, gelukkig komt ook voor hem alles goed.
De lunch blijkt veel uitgebreider dan verwacht. Een grote schaal salade is het voorgerecht. Als hoofdgerecht zijn er brochettes met friet en rijst. Er blijven brochettes bijkomen, zodat er meer dan genoeg vlees is. Dan is er nog een fruitsalade als toetje.
Lopend gaan we terug naar het campement.
's Middags gaan we met de bus naar Amsa, een dorpje op een kwartier rijden.
Hier bezoeken we een bronsgieter/kopersmid. Hij laat zien hoe het proces werkt. Eerst
wordt met was het voorwerp gemaakt. Om de was wordt klei gedaan. De was wordt vervolgens
boven een houtvuurtje gesmolten, waarna er een mal overblijft.
Tegenwoordig wordt gerecycled koper (bv. kranen) gebruikt om het brons (= koper+tin)
te gieten. Een flink stuk wordt met klei aan de mal vast gemaakt.
De oven om het brons te smelten staat een flink eindje van de huisjes vandaan.
Met leer worden twee blaasbalgjes gemaakt. De oven wordt gestookt met houtskool.
De oven wordt opgestookt en de mal met brons wordt er op de kop ingezet. Na een kwartier
krijgt de rook een iets andere kleur en is het brons gesmolten.
De mal wordt nu uit de oven gehaald en omgedraaid, zodat het brons in de mal loopt. Met water wordt alles nu langzaam afgekoeld. Uiteindelijk wordt de klei er vanaf gehaald. Het bronzen voorwerp blijft vervolgnes over. Alleen het overschot van brons moet er nog vanaf gezaagd worden. Mama heeft overal uitleg bij. Hij is ook kopersmid van beroep en heeft in Bamenda zijn atelier (dat blijkbaar een stuk moderner is).
We rijden met de bus weer terug naar Rhumsiki. Hier is het tijd om de
toekomstvoorspeller te bezoeken. Hij heeft een grote pot met stukjes keramiek, waar
een rivierkrab door moet lopen. Als je hem een vraag stelt (en betaald), zal hij hiermee
de toekomst voorspellen.
Op de vraag of we veilig thuiskomen, antwoord hij bevestigend, maar sommigen gaan nog
wel eerst hoofdpijn krijgen....
Het begint nu al vrij laat (en donkerder) te worden. Het bezoek aan de 'pottenbakkerij' wordt dan erg kort en de weverijen worden helemaal overgeslagen.
Voor 18:00 zijn we weer terug bij het campement. Na een warme douche is het tijd voor
het avondeten. De halve groep ging hier eten, de rest bij het restaurant van deze
middag.
Als eten is er soep, schnitzel + groentjes en cake als toetje.