De woestijn is ondertussen volledig vlak. De enige variatie is in
de ondergrond : meer of minder stenen...
In Dirj is er een tankstop. Omdat er niet overal diesel te krijgen is, moet elke kans waard genomen worden. We lopen ondertussen zelf verder om de benen even te strekken.
Het landschap is vlak met af en toe een lage, platte heuvel. Er is meer dan tijd genoeg
om een leesboek te lezen.
Als er een aantal kamelen op en langs de weg lopen, stoppen we even voor een foto (9:05).
Een kamelenhoeder is nergens te bekennen.
De woestijn is ondertussen volledig vlak. De enige variatie is in
de ondergrond : meer of minder stenen...
We maken een korte koffiestop langs de weg. Er komt amper verkeer langs.
In Ash Shuwayrit (12:45) gaan we lunchen bij een 'wegrestaurant'. Om het eenvoudig, snel
en goedkoop te houden wordt er een volledige portie voor iedereen besteld.
Er komt dan ook een enorme lading spaghetti, salade, friet en vlees.
Veel blijft er dan ook over, maar daar waren we al voor 'gewaarschuwd'.
Na een uur gaat de reis verder. Het is een lange zit vandaag. Er is een koffiepauze om even de benen te strekken. Als we een half uur aan het rijden zijn de eerste zandduinen en palmen te zien.
De middag is voorbij als we Sebha binnen rijden. We gaan in het centrum eerst iets eten. Hier is ook een supermarktje voor de laatste snacks in te kopen. Het restaurant ziet er goed uit. Ik neem een broodje hamburger. Als er om tomatenketchup wordt gevraagd zien we even later iemand geld halen bij de kassa en naar buiten lopen. Hij komt later binnen met een nieuwe fles ketchup. Die service heb ik in Nederland nog nooit meegemaakt!
Het hotel ligt iets buiten het centrum. Het blijkt een luxe hotel te zijn. Hier wordt afscheid genomen van Ibrahim, onze buschauffeur. Misschien staat hij over een week op het vliegveld van Tripoli om ons weer op te halen. We willen zelf de bagage naar binnen dragen, maar Achnaan vindt dat het hotel dat moet regelen. Dan draagt hij zelf de spullen maar zo snel mogelijk naar binnen.
In hotel is er een korte uitleg over de komende dagen.
Er is een bruiloft in het hotel. De bruid is volledig in witte doeken ingepakt en wordt snel naar binnen geleid. Er worden foto's gemaakt. Zelf ben ik te langzaam, maar er komt iemand boos naar mij toe en duwt de camera weg. Iemand anders uit de groep komt daarna zeggen dat er niets aan de hand is. Roëlla maakt ondertussen foto's van de nerveuze bruidegom. Daar wil iedereen graag op de foto.