Ik sta om 6:30 op. De douche is waarschijnlijk de laatste van de komende
week.
Na een prima ontbijt vertrekken we om 7:30.
Voor het kleine groepje toeristen (7) zijn er nu behoorlijk wat mensen in de weer.
We hebben de komende dagen 3 chauffeurs : auto 1: Abdul Salam, auto 2: Sa'ied, auto 3: Soleiman (een broer van Abdul Salam).
VOor het eten zorgt een keukenploeg, die we later vandaag zullen ontmoeten.
Dit zijn : Keukenwagen chauffeur: Sa'iedy, kok: Ibrahiem, hulp: Abdul Kader.
Tel daar nog op Roëlla, Mustafa en Achnaan. Dan hebben we voor 7 mensen nu 9 man/vrouw
aan het werk.
Het is opvallend groen in deze omgeving.
Regelmatig zijn sproeiers te zien voor de beregening.
We krijgen al vrij snel motorpech. Sa'ied maakt de motorkap open en gaat zeer
methodisch te werk: Zekeringcontrole, electronika uitwisselen, benzinepomp controle, etc.
Het blijkt de bobine te zijn en het probleem is dan vrij snel verholpen.
Wij reden als tweede en de derde auto is ook gestopt. De eerste auto is een flink stuk
nog doorgereden en zien we later langs de weg staan om op ons te wachten.
We brengen een bezoek aan het museum in Germa (10:25 - 11:15). Erg groot is het museum niet en veel borden zijn alleen in het Arabisch. Bij een stadje (Ubari?) stoppen we voor een beker koffie. Hier kunnen lappen stof gekocht worden om op je hoofd te doen tegen de zon en stof. Ik koop 4 meter wit katoen voor 6 LD, al zal ik dit tijdens de reis niet meer gebruiken.
We rijden nog een klein uur totdat we een gedekte tafel onder een boom
langs de weg zien. Dit blijkt onze keukenwagen te zijn. Ze hebben de lunch al klaar en
waren op ons aan het wachten. De blikjes fris staan al op de tafel. Het ziet er zo wel
decadent uit.
Het eten bestaat uit een uitgebreide salade (en vis uit blik...). Er is meer dan genoeg en het smaakt prima. Een banaan is het toetje. De zon staat nu recht boven ons hoofd, schaduw is er amper te zien. Er is nog even tijd om de benen te strekken en dan rijden we verder.
Bij Al Aweinat is de laatste koffiestop in de bewoonde wereld. Hier worden de laatste blikjes gekoelde fris gedronken. Ik laat mij de coca cola goed smaken. De lege waterflessen worden gevuld met waswater. Aan de 1.5 liter moeten we genoeg hebben voor de komende dagen.
Aan het einde van de middag (18:00) rijden we eerst nog een klein stukje terug om
daarna het asfalt te verlaten. De reis zou doorgaan naar Ghat, maar omdat het onrustig
is bij de grens met Algerije kunnen we daar niet de Acacus inrijden. Om die reden gaan we
Acacus in het noorden in. Het is niet mogelijk door deze bergen te rijden. Je moet er aan
de zuidkant of aan de noordkant omheen. Wij zullen aan de noordkant dat de bergen aan de
oostzijde passeren.
De weg is zanderig. We zien een lange rij kamelen die door de kamelenhoeder naar een
wei gebracht worden. Natuurlijk stoppen we even voor de nodige foto's.
De keukenwagen blijkt dans spoorloos te zijn. We rijden een stuk terug en gaan op een hoog punt staan. Al vrij snel is de wagen gevonden en komt deze onze kant uit.
Al vrij snel zien we de eerst zandduinen. Even later wordt er gestopt voor de eerste overnachtingsplek. Het waait hier redelijk. Toen dacht ik nog dat het hard waaide, maar later tijdens deze vakantie maken mee dat het nog een flink stuk harder kan!
Het begin al langzaam donker te worden (20:00) en het wordt tijd dat we voor het
eerst de tenten gaan opzetten.
Abdul Salam , de chief driver, helpt me de tent opzetten. Er zijn geen haringen bij en hij doet voor hoe
er zand op het grondzeil geschept kan worden om de tent te laten staan. De twee
scheerlijnen worden aan stenen vastgemaakt die vervolgens in de grond gegraven worden.
Er is een zgn. "happy hour" om 20:30. De keukenploeg heeft dan voor heet water gezorgd voor de koffie (nescafe) en thee. Er zijn zoute nootjes als snack. Ondertussen kan de kok de maaltijd klaar maken.
Het avondeten is vrij uitgebreid : Een soep vooraf en daarna spaghetti met vlees.