De afgelopen nacht was er een 'stormwind'. De tent bolde naar binnen en het zeil sloeg tegen me aan.
Het zand komt door de ventilatie boven in de tent (kunnen niet dicht) en voor in de tent (deze heb ik later dicht gemaakt).
Soms leek het wel of de tent zich ging dubbelvouwen. Gelukkig zijn de stokken stevig genoeg.
Alles in de tent zit onder het zand.
Het ontbijt is vrij snel klaar. Ik heb nog zand in de ogen, maar langzaam herstellen de ogen zich.
We gaan alvast te voet vertrekken als alle bagage ingepakt is. Het is lopen over vlak zand. Daarna worden
we opgepikt door de auto's. Er is vandaag niet zo veel tijd om te lopen omdat we achter liggen op het schema. Door de problemen gisteren
met de keukenwagen zijn we eerder dan de bedoeling was gestopt om te kamperen.
Als we de zandduinen achter ons gelaten hebben en een doortocht tussen de bergen nemen komen we langs een oude vulkaan.
Er staat een foto van deze vulkaan in een Frans reisboek en wij stoppen er even om rond te kijken en water (met citroenpoeder, "limonade") te drinken.
De keukenwagen doet nog een poging de heuvel op te rijden, maar wordt dan doorgestuurd.
Na een klimmetje van 40 meter is er een uitzicht over de vlakte.
We rijden weer verder (10:30).
Op een plek zien we veel stenen op elkaar gestapeld. Hier is versteen hout te zien. Sommige stukken zijn goed als 'hout' te
herkennen. Nu zijn ze loeizwaar en het is onbegrijpelijk dat dit uit hout ontstaan is.
Na 10 minuten rijden we door. Een klein stuk verder komen bij de lunchplek aan (11:50). We kijken vlakbij nog even naar grotsgraVures. Er zijn er verschillende te zien. Ze staan nergens in de reisgidsen genoemd. Vlakbij staan de eerste bomen die we sinds lange tijd zien. Hier gaan we onder lunchen. Veel schaduw is er niet van de takken. Bladeren zijn er nauwelijks aan te bekennen.
Na de lunch gaat het verder over moeilijk terrein, vol met stenen ("ocean of rocks"). We rijden nu vlakbij een gigantisch gebied met zandduinen : Muzuq. Het zandduinen gebied schijnt erg verraderlijk te zijn, met het beroemde drijfzand. Je schijnt er niet in te verdrinken, maar komt er ook niet meer uit... Maar weinig mensen rijden door dit gebied.
We stoppen om 16:20 aan de rand van het gebied met de stenen. Het lijkt wel of de auto's over het terrein moesten kruipen.
We slaan ons kamp om 17:50 op in de Murzuq. Ik zit bij de chief driver in de voorste auto en hij probeert vergeefs een heuveltje op te komen.
Even later doet hij het wel met een lege auto. Met alle 4 de wielen komt de zware auto over de rand van de duin. Via een steile helling komt
hij dan omlaag. Tijd voor de fotocamera!
Sa'ied probeert het ook, maar komt niet over de rand heen.
Als avondeten is er spaghetti.
Al vroeg ga ik slapen.