Dag 12: woestijntocht

Om 5:45 gaat er in een andere tent een wekker af. Slapen gaat dan niet meer en ik sta een kwartier later op. Om 7:00 is het ontbijt klaar. Hierna worden de spullen ingepakt en gaan we alvast een stuk lopend in de juiste richting.
We lopen 35 minuten over zand dat vlak is voordat de auto's eraan komen en ons oppikken. Het is vandaag weer een lange reisdag en daarom is het zaak zo vroeg mogelijk onderweg te zijn.

We krijgen een stuk dat vrij groen is. Hier heeft blijkbaar nog vrij lang water gestaan. Grote ronde vruchten liggen uitgedroogd op de grond.

Even later hobbelen we langzaam voort over een eindeloze zwarte steenvlakte. Er lijkt geen eind aan te komen. De chauffeur heeft zijn concentratie nodig om voorzichtig over de stenen te gaan. Dit gebied wordt ook wel "ocean of stone" genoemd door de Toearegs.

Om 9:50 komen we aan bij Wadi Methkandoush. Hier zijn veel rotsgravures. Van de 12 km lange wand bekijken we maar een klein gedeelte. Vroeger konden de auto's door de Wadi rijden, maar die is nu (terecht) afgezet met een afrastering. Al zijn er sporen te zien van auto's die er toch konden komen.

Het eerste stuk lijkt het wel of elke vlakke steen is gebruikt voor een rotsgravure. Soms is duidelijk te zien dat er later nog een andere gravure uit een veel latere periode is bij gezet. Er wordt een flink stuk verderop naar olie geboord. Volgens Mustafa leidt dit tot trillingen in de kloof en beginnen stenen te barsten.

Bij de ingang zit een paar Toearegs souvenirs te verkopen. Het is het einde van het seizoen en binnenkort zullen ze hier vertrekken.

We vertrekken om 11:05 weer. We rijden nu vlot door over een hoger gelegen zandplateau. Door de hitte is er een luchtspiegeling te zien. Datgene dat aan de horizon te zien is, wordt gespiegeld in de luchtlaag en lijkt hierdoor soms enorm groot. Autobanden die een landingsstrip aangeven lijken enorm grote ovalen in de verte. Dichterbij worden ze kleiner en rond. Het is alsof er een streep water net voor de horizon te zien is. Er wordt met een flinke snelheid doorgereden.

We rijden het plateau af en stoppen even bij een plek met water. Dit is een kamp voor de oliewinning. Als de auto's weer compleet zijn rijden we weer verder.

We lunchen om 12:40 onder een boom. Het is de eerste plek waar dit kan sinds een hele tijd.

Na de lunch gaat het verder met een flinke snelheid. We komen om 15:30 in German bij het Dar Germa aan. Hier kan gedoucht worden. Ik douche mij hier. Echt schoon is het hier niet. De plannen blijken dan ook aangepast te zijn als ik onder douche vandaan kom. Er is nog een tijd voor een (alcoholvrij) "biertje", waarna we weer vertrekken.

Links is de route gezien in het Acucas gebergte.

Omdat we niet in Ghat zijn geweest gaan we in Germa naar de oude stad kijken. Dit valt tegen. Het zijn vervallen muren van leem. Een paar huizen zijn weer opgebouwd om een indruk te geven hoe het er vroeger uitzag. Het geheel is niet de moeite waard van een bezoek. Maar dan heb ik natuurlijk in Mali nog de bestaande lemen huizen gezien.

We maken een korte stop bij een supermarktje in germa. Een koude cola en een ijsje gaan er wel in met deze hitte. Er worden inkopen gedaan voor de rest van de woestijntrip. We rijden om 15:20 weer verder.

Net buiten Germa wordt er getankt (0.16 LD/l, ca. 10 eurocent per liter!). In Germa was geen diesel te krijgen. We zijn om 17:45 bij camping Africa Tours, net buiten de volgende stad (Takartibah). Hier gaat de rest douchen.

Terwijl we buiten rustig bij een bar zitten, zien we de keukenwagen pogingen doen de zandduinen op te komen. Deze pic-kup heeft de hele reis al problemen op moeilijk terrein. Bij een derde poging wordt er een maximale aanloop genomen en lukt het dan toch nog.

Als we zelf vertrekken zien we al snel de keukenauto met pech op de duin staan. Gelukkig kan hij al snel weer verder. We rijden nog een klein stukje om dan al snel gaan kamperen. Als je op een hogere duin staat zie je de bergen aan de andere kant van de verharde weg liggen. Een groep toeristen loopt in de verte, we zitten hier nog vlakbij de bewoonde wereld.

Het waait behoorlijk. Twee lege flessen worden met zand gevuld en in de grond gestopt om de scheerlijnen van mijn tent aan vast te maken. Stenen zijn hier nergens te bekennen. Alleen de tent opzetten is vrijwel onmogelijk met deze wind.

Het is dan tijd voor 'happy hour" : Koffie, thee met nootjes. Het zand waait overal. Een van de twee gaslampen is stuk, zodat we de goede gaslamp maar bij de kok laten. Doordat we tijdens de woestijntocht volle maan hebben gehad is het iedere avond/nacht nog vrij licht.