Dag 14: Sabratha (vanuit Tripoli)


Om 8:15 sta ik op. De ogen hebben nog last van het zand van gistermorgen. Vandaag zet ik daarom maar een bril op. We gaan met maar 3 personen (Ad, Hansje en ik) naar Sabratha. Roëlla en Mustafa gaan mee. De rest van de groep gaat een dagje Tripoli doen.

Om 11:20 staan we 72km verder bij de ingang van Sabratha. Het terrein is aanzienlijk kleiner dan van Leptis Magna. Slechts 25% is op dit moment opgegraven. De rest is nog bedekt door een laag zand.

De gids is 27 jaar leraar Engels geweest en kan erg goed vertellen. Het verhaal is vlot, zodat je gemakkelijk je aandacht erbij kunt houden. Op een bepaald moment zegt hij dat hij (aan de wolken?) ziet dan binnenkort de wind draait en er een weersomslag komt. Op de vraag of het dan gaat regenen zegt hij natuurlijk niet. Niet veel later voelen we de wind van heet naar koel veranderen van het ene op het andere moment. Nu komt de wind van de zee en wordt het meteen koeler vlak aan de kust.

 

We lunchen in het restaurant van Sabratha. De bediening is erg traag, tot grote ergernis van Mustafa. Het is een groot restaurant, met uitzicht naar buiten (wel staan er nog gebouwtjes tussen de raam en de ruines). Wij zijn de enige gasten en er is personeel genoeg, waarom het dan nog zo lang duurt?

We zien de mannentoiletten (gezellig langs elkaar zitten). De vrouwentoiletten zijn door de grote aardbeving in zee geland. De baden zijn ook weer volop bezig. De Romeinen waren blijkbaar een obsessie gehad voor baden. Veel mozaieken zijn er nog aanwezig.

Als het eten komt blijkt het toch geen eenvoudige salade te zijn maar een iets uitgebreidere lunch met een flink stuk kip en friet er bij. Voor mij was het iets te veel.

Na de lunch gaat de rondleiding verder. Het theater staat nog overeind tot bijna de volledige hoogte. Het is een indrukwekkend gebouw.

 

Het museum is vrij klein met 2 zalen. Er zijn veel mozaieken te zien, waarvan een enorme grote die prachtig gemaakt is. Helaas kunnen deze wel een sopje gebruiken, er zit een hele waas van aanslag (zand) over de mozaiek heen.
In de tweede zaal staan vooral veel beelden.

 

Na het bezoek koop ik alsnog een souvenir van Libie : Een T-shirt. Bij dezelfde kiosk koop ik nog een lekker ijsje.

Om 15:40 rijden we terug richting Tripoli. Na een dik uur zijn we terug bij het hotel.

Het is vandaag de laatste avond dat we als hele groep bij elkaar zijn. Gezamenlijk gaan we eten bij een Marokkaans restaurant. Het is een vrij chic restaurant, maar de keus is beperkt tussen lam en vis. Ik kies voor lam met couscous. Er is (Libische) soep vooraf en een goed salade buffet. Het vlees valt mij dan tegen. Het stuk vlees ziet er goed uit, maar heeft een sterke schapensmaak.

Om 22:00 zijn we terug bij het hotel. De meeste gaan nog iets drinken op een terrasje. Zelf ben ik nog moe en ga ik meteen door naar de kamer. Als een blok val ik in slaap.


de volgende dag