Omdat ik vrij laat vertrek loop ik alleen tussen 2 groepen in. Als ik een
rivierje oversteek zie ik echter geen sporen meer van de groep voor mij.
Het pad begint ook steeds drassiger
te worden. Een stuk verder blokkeert een omgevallen boom het pad. Omdat de markering
hier wel doorloopt, kruip ik door de takken en loop het pad verder af. Na een
tijd kom ik bij een splitsing waar blijkt dat het pad wat ik gelopen heb, afgesloten
was. Gelukkig loopt er parallel aan het pad een rivier, waardoor het duidelijk
is welke richting ik na de splitsing moet in slaan.
Het pad is nog drassiger dan twee
dagen geleden. Mijn schoenen zijn ook nog doorweekt van de regenbui op de pinacles.
Onderweg krijg ik nog een bloedzuiger op mijn been (achteraf blijkt iedereen
er vandaag last van hebben gehad).
Na een looptocht van 2 uur komt ik
bij het einde van het pad. De meesten zitten er langs het water. Even later
komen Johan en Christina er ook aan en zijn we compleet.
Als de bezwete kleren in de zon drogen komen er allemaal vlinders op af. Zij
profiteren van het zout in het zweet.
Als we na de petje reddingsaktie weg varen staat het water nog steeds hoog. Op het moment dat iemand opmerkt dat we vandaag niet vast zullen komen te zitten, raakt de bodem van de boot de grond en slaan we bijna om.
De vaartocht naar de grotten die
we gaan bezoeken duurt een uur. De eerste grot, de windcave, is erg mooi. De
kings chamber staat bekend als het mooiste stukje grot in het park.
Als we tijd gehad zouden hebben kon je vanuit deze grot aan
'adventure
caving' gaan doen.
Via een planken pad langs de
rotswand lopen we naar de grot een stuk verderop. DIt is de clearwater cave.
Voor de clearwater cave moeten we eerst een trap met volgens Merijn 100 treden (het waren er echter maar 99). Daarom blijven de meesten maar onder bij het water zitten.
Met Johan en Christina loop in de 99 treden op. Bij de ingang van de grot groeien
de unieke 'Monofylae'. Deze planten hebben maar 1 blad.
In de grot gaan er weer trappen omlaag. De grot zelf is niet zo mooi (wel staat er een 'madonna' beeld). Door de grot stroom een onderaardse rivier, waarvan 107 km. onderzocht is. In deze grot kom je aan het eind van de 'adventure caving' ook uit.
Met de boot varen we terug naar de kantine in het park. Deze middag begint het weer eens te regenen. Als het tegen half 5 droog is, lopen we met een aantal (sommigen denken terecht dat het weer zal gaan regenen) naar de grot voor de vleermuizen te zien.
Na een mars van 3 km/25 min. komen we bij de grot. Hier staat helaas ook een buslading Japanners te kijken. De lucht begint om 5 uur steeds donkerder te kijken. De Japanners denken dat het zal gaan regenen en ze lopen terug.
Even later begint het iets te regenen, maar de vleermuizen komen uit de
grotten. Ondertussen staan we bijna alleen bij de grotten te kijken.
Als er geen vleermuizen meer komen, lopen we in een stevig tempo terug. Onderweg halen we alle Jappanners weer in. Zij zijn nog doorweekt van de regen, terwijl wij droog zijn dankzij de regenpakken.
Omdat het weer regent komt een busje ons ophalen. Dit keer worden we tot aan de overkant bij de hutjes gebracht. Hier moet echter gewacht worden op de bootjes om aan de overkant te komen. Als we een stukje hadden gelopen waren we er al lang geweest.
Na het avondeten in de kantine smaken de blikjes bier overheerlijk.
We moeten alleen even wachten totdat de koelkast open kan omdat de betreffende
persoon aan de overkant in het luxe hotel zat.