Als we met de boten van de Melinau een grotere rivier opvaren wordt verandert het water van helder in een bruine kleur. Door de regen en houtkap treedt er zoveel erosie op dat de, paar jaar geleden nog heldere, rivier bruin kleurt. Door het wild stromende water hier moet de stuurder goed oppassen om niet in het vaarwater van een boomstam te komen. Met moeite komt de longboat met motor tegen de stroom op.
Bij het longhouse worden we
weer door de hoofdman ontvangen. Hij haalt meteen zijn blaaspijp te voorschijn
om ons foto's te laten maken. Door de armoede zijn de Penan nog steeds gedwongen
met blaaspijp te jagen, waardoor ze dit nog perfect kunnen.
In dit longhouse zijn alle kamertjes duidelijk gescheiden. We bezoeken een
van de kamertjes, waarbij meteen de souvenirs uitgestald worden. Alleen Johan
koopt nog een voorraad souvenirs. De honden die rond het longhouse lopen zien
er erg verwaarloost uit.
In het longhouse is het niet zo druk omdat er net een mis in de kerk bezig is. Hier brengen een bezoek aan. Op het altaar staan een paar grote luidsprekers voor de versterker. Omdat ik geen liefhebber van kerken ben ga ik vrij snel weer naar buiten. Daar is een jongen die een aantal jaren geleden nog een wereldreis heeft gemaakt om het probleem van de houtkap voor de Penan duidelijk te maken. Zo heeft hij ook een bezoek gebracht aan prins Bernard in Nederland.
Als de rest uit de kerk komt stappen we weer in de boot. Stroomafwaarts gaat het varen behoorlijk snel met de stroming die er heerst.
We maken nog een tussenstop bij het luxe hotel aan de overkant van onze hutjes. Hier staat een voliere met een examplaar van het grootste soort neushoornvogel. Dit bezoek valt tegen. De neushoornvogel zit in een klein kooitje van gaas in een hoek van de voliere.
Voordat we de rivier weer oversteken drinken we nog een heerlijke kop koffie
met cake in het restaurant. Voor wat hier een kop koffie met cake kost heb je
op een andere plaats een complete warme maaltijd (maar het is wel lekker..).
We halen onze bagage op en eten de lunch in de kantine van het Mulupark. De
lunch ziet het heerlijk uit (fried rice), maar smaakt erg smerig. Dit blijkt
later de enige keer tijdens deze vakantie te zijn dat het eten niet lekker
was.
Met een minibusje gaan we hier vandaan naar het vliegveld om naar Miri terug te vliegen. Het vliegveld is zo klein dat er niets wordt omgeroepen, maar dat ze je het persoonlijk komen vertellen als je moet vertrekken.
Met een twinotter (19 p.) vliegen we over het regenwoud terug naar
Miri (14:50 - 15:15). Robert kan is wat ziek vanmiddag en kan de vlucht niet
zo waarderen. Gelukkig is het een erg rustige vlucht. We vliegen over de
grens tussen Sarawak en Brunei.
Nu valt het erg op hoeveel er in Sarawak
gekapt wordt. In Brunei is een eindeloos regenwoud te zien. In Sarawak zie je
geen ongerept stuk regenwoud meer, overal zijn kapwegen aangelegd.
In Miri wordt de rest van onze bagage door het hotel naar het vliegveld gebracht. De bagage kunnen we weer inleveren voor de doorvlucht naar Kota Kinabalu. We wachten in het restaurant totdat de vlucht naar K.K. eindelijk vertrekt (19:00 uur ??).
Na 45 minuten vliegen komen we in K.K. aan. Met taxi's rijden we naar het Holiday hotel in het centrum. De douche met warm water is heerlijk!
Wij zijn nu in de staat Sabah aangekomen.
Na een weekje rijst eten gaan we nu bij Burger King eten (helaas zijn de whoppers op). De avondmarkt houdt op dit tijdstip net op. Bij de groente afdeling lopen de ratten over het terrein. Zo krijg je wel meteen een slechte indruk van de stad (overdag ziet alles er een stuk beter uit).
Omdat de batterij van mijn horloge leeg is, koop ik op de markt een nieuw horloge (van RM 25 voor RM 12).
Om 23:00 ga ik slapen.