Om 8:00 zouden we opgehaald worden. Dit wordt tenslotte 8:50. Als we na een kort stukje bij de haven uitstappen hadden we deze afstand ook gemakkelijk kunnen lopen.
Met een snelle speedboot (V6 motor) varen we in een uur tijd naar het turtle island (Selingan). Onderweg zien we de huisjes midden in de zee staan. De mensen die er wonen komen bijna nooit aan wal.
Op het eiland krijgen we een aantal kamers in een
luxe chalet. Het pad er naar toe loopt langs de hatchery waar schildpad eieren begraven worden.
Uncle Tan heeft de lunch voor ons meegegeven. Die eten we heerlijk op in onze chalet. Het is alleen veel te veel. De ananas als toetje is overheerlijk.
Een aantal gaan nu snorkelen. Martin en ik lopen eerst het eiland rond. Als
je in de zon over het strand loopt is het erg heet. De zandvlooien zijn ook
niet aangenaam langs je enkels.
Het eiland is erg klein en we staan
weer snel bij de ingang. Hier drinken we nog een koude cola voordat we gaan
snorkelen.
Op de plaats waar we door de struiken bij het strand komen, zit net een monitor lizzard. Helaas is hij te snel weg om het foto toestel te pakken en een foto te nemen.
Het snorkelen is prachtig. Er is erg veel koraal met kleurrijke vissen. Veel meer dan
bij Kota Kinabalu.
Ik loop
terug naar onze chalet om het wegwerp onderwater toestel te halen. Als ik weer
een tijd aan het snorkelen ben, wordt er hevig gezwaaid vanaf het strand.
Als ik teruggezwommen ben, zie ik overal kleine schildpadjes naar het water
lopen. Ondanks dat het niet mag, maak ik nog snel een foto. De fototoestellen
moeten echter van de rangers weggelegd worden.
Het blijkt nu dat vlak langs Anita een klein schildpadje naar het water was gelopen. Toen Anita ging kijken naar de eierschaal, kwamen er steeds meer schildpadjes bij haar voeten uit het zand gekropen, Door het enthousiasme zijn de rangers dan ook komen kijken. Zelf was ik niet op tijd om de groep (ong. 50) naar zee zien te lopen. Merijn en Monique hebben het helaas helemaal gemist. Een paar schildpadjes heb ik nog mee naar zee kunnen dragen. Ze zien er teer uit, maar als je ze vast hebt, blijken de poten erg sterk te zijn.
Na het snorkelen drinken we wat en bekijken de expositie over schildpadden op de eerste verdieping. Het avondeten wordt al besteld voordat ik terug ga om een douche te nemen.
In het chalet wordt er op de
deur geklopt. Een Engels jongen een heeft een klein verdwaald schildpadje gevonden
in de buurt. Iedereen mag het even vast houden, waarna het naar zee wordt gebracht.
Na het eten moet er gewacht worden totdat er geroepen wordt dat er een schildpad op het strand is. Pas om 22:00 uur is het zover. Een schildpad heeft een kuil gegraven en gaat eieren leggen. We lopen allemaal achter een ranger naar de plaats waar held schildpad zit. Zaklampen mogen er nu niet gebruikt worden.
Het schildpad is druk bezig met het eieren leggen. De eieren worden meteen
achter haar weg gehaald en in een emmer geladen. We zitten er met onze neuzen
bovenop en mogen het dier en de eieren even aanraken. Als het schildpad
uitgelegd is, gaat het met de poten het gat dicht maken. Voor die tijd waren
de poten uitgezet met 2 stokken en een zaklamp zorgt dat wij alles kunnen
zien.
De eieren worden
geteld (68 stuks) en het schild opgemeten (92 cm. lang). Het dier is
ongeveer 30 jaar oud.
We lopen terug naar de 'hatchery'. Hier worden de eieren in een gat gestopt, waarna het dicht gemaakt wordt. Een rond stuk gaas moet de eieren beschermen en ervoor zorgen dat de schildpadjes niet weg kunnen lopen.
De uitgekomen schildpadjes worden nu in 3 emmers gezet. Op het strand worden de beestjes uitgezet. Een gids staat in het water met een zaklamp. De schildpadjes kruipen en zwemmen op dit licht af. Het is een prachtig gezicht, honderden kleine schildpadjes kruipen het water in en zwemmen weg.
Niet elk schildpadje leeft echter nog op het strand. Diegenen die onderin een volle emmer zaten zien er erg verzwakt uit.
Na deze belevenis gaan we terug naar het chalet (23:00). Ik val als een blok in slaap.