Voor 6:00 uur worden we wakker gemaakt door Uncle Tan. We gaan met
een boot de rivier om de dieren te bekijken.
We zien erg veel onderweg : kingfishers,
aalscholvers, neusapen, makaken. De Engelsen slepen we in een klein bootje achter
ons aan. Ze wilden stroomafwaarts terug roeien. We slepen ze op de laatste 100
meter na echter weer helemaal terug. Interesse in de natuur om hun heen tonen
ze niet. En dit terwijl er genoeg te zien is!
Na het ontbijt gaan we de coca
cola trail volgen. De trails zijn door Uncle Tan uitgezet met (lege) blikjes.
We starten langs het meer, wat mooi rood gekleurd is. Langs het meer zitten
langhals aalscholvers en zilverreigers. Af en toe vliegt er een roofvogel over.
In de buurt van het kamp loopt steeds een wild zwijn rond dat als klein
biggetje door Uncle Tan gevoerd is.
Aan het eind van het meer begint een trail, die we gaan volgen. Op een gegeven moment wordt de trail aangegeven door de beroemde coca cola blikjes. Bij een splitsing kiezen we een richting, die weer bij het meer blijkt uit te komen. Hier komt net een grote groep makaken voorbij.
Terug in het kamp is het heerlijk liggen in een hangmat. Een stel Noren dat ook in het kamp verblijft is vandaag de hangmat nog niet uit geweest!
Na de lunch hoort Merijn dat iemand orang oetangs heeft gezien (een vrouw van de survival club komt met een 'gewond' enkel terug). Met een bootje varen we naar de overkant van het meer. Hier zoeken we naar een pad, dat we gaan volgen. Na ong. 10 minuten zien we een jongen staan. Hij wijst naar boven waar een orang oetang moeder met kind zit.
De apen kunnen niet weg uit deze boom zonder een stuk naar onder te komen. De bomen om deze boom zijn allemaal een stuk lager en springen kunnen deze apen niet. Daarom begint de moeder stukken tak van de boom te breken en naar onder te gooien.
Merijn gaat nog terug naar het kamp om Anita te halen. Als ze terug komen
blijken nog meer mensen meegekomen te zijn.
Na 1.5 uur lopen we terug naar het bootje. Aan de overkant kunnen we moeilijk de oever bereiken. Merijn en Anita wachten daarom even bij een steiger. Martin springt uit de boot. De Noorse in de boot wil niet. Als ik wel spring zakt mijn been tot over de schoen in de modder. Nou moeten de beide Noren (die steeds opmerkingen maken dat zij het beter weten) wel terug om Merijn en Anita op te halen. Nu laat Merijn zien hoe het wel moet.
Om 16:30 krijgen we weer een boot tocht. Dit keer gaan de Engelsen niet mee.
Onderweg zien we hele groepen neusapen in de bomen zitten. Al weken wordt
geprobeerd om een kingfisher op de foto te krijgen. Nu zitten er twee
verschillende soorten steeds op een stokje langs het water. Op het laatste
stukje zitten twee neushoornvogels op een stam net langs het water. De
boottoch is geweldig.
's Avonds is het erg druk. Er moeten zelfs mensen in het 'kantoortje' slapen. Een zeil met muskietennet wordt over het pad gehangen zodat ook hier mensen kunnen slapen.
Na het eten valt er veel te praten. Pas (?) om 22:00 uur gaan we slapen.