Dag 12: Puerto Natales - Torres del Paine

De bus vertrekt om 7:00 uur om naar het park Torres del Paine te gaan.

Op het eerste stuk zien we al condors vliegen. We stoppen om foto's te maken en te kijken.

Een kudde schapen verspert te weg. De bus stopt om ze langs te laten.

Vlak voor het park zien we een groep guanaco's. Ook hier zie je condors rondvliegen.

Even later loopt er een vos vlak langs de weg. Bij een meer is er een mooi gekleurde regenboog zichtbaar.

Bij de entree duurt alles vrij lang. Er is al een grote bus voor ons. De park rangers zijn erg nors. Iedereen moet apart afrekenen en ze klagen als je het geld niet gepast hebt.

Uiteindelijk heeft iedereen de entree betaald en een kaart met de wandelroutes gekregen. De kaart die ik op het vliegveld gekocht had, heb ik niet meer gebruikt.

We lopen naar minibusjes die ons naar de refugio brengen. De busjes passen net op een smalle brug. De refugio lijkt eerst ontzettend luxe te zijn, maar dat was een foutje. We moeten een stukje terug naar een andere plek om te slapen. Het luxe onderkomen was niet de refugio.

In de refugio staan per kamer 3 stapelbedden. De douches en wc's zijn gezamelijk.

Als we aan de wandeling naar het uitzichtspunt van de torres willen beginnen, regent het net. De regenpakken en poncho's kunnen meteen aan.

Om 11:15 vertrekken we. Een kwartier later staan we bij het begin van de route die volgens de kaart 4 uur duurt. Nu schijnt de zon volop en kan het regenpak uit.

Het pad begint met een flink stuk klimmen. Het is zo warm genoeg voor een korte broek en T-shirt.

Boven blijkt het enorm te waaien en kan meteen de dikke jas weer aan. Het begint nu ook weer te regenen, zodat de regenbroek ook meteen aan kan. Poncho's zijn op dit stuk niet aan te raden door de harde wind. Ze helpen ook niet meer veel als het door blijft regenen en tevens waait.

Om 12:45 zijn we halverwege de route bij een refugio, waar het tijd is om een kop koffie te drinken. Ik loop dan in een groepje van 5 man/vrouw.

Na de koffie gaat de jas weer aan. Een groot gedeelte van de rest van de groep komt net aan om ook een kop koffie te drinken.

Het volgende uur lopen we door een bos. Het is er windstil en het regent bijna niet onder de bomen.

Na het bos begint de echte uitdaging. Het pad gaat steil omhoog. We klauteren over rotsen en een echt pad is er niet meer. Rode stippen geven aan hoe we naar boven moeten lopen. De regen gaat nu over in natte sneeuw. Als ik boven aan kom, na ong. 40 minuten klimmen, (14:50) heb ik ijskoude handen. Dit komt ook omdat je soms je handen gebruikt om op natte rotsen te steunen.

Boven is het steenkoud door de regen/sneeuw en wind. Er is bijna geen zicht nu. Nou had ik toch graag handschoenen bij me gehad. Ik drink snel iets om het verloren vocht weer aan te vullen.

Na even van het 'uitzicht' genoten te hebben, lopen we terug naar beneden.

Door het bos komen we weer bij de refugio uit waar een warme kop koffie er nu wel in gaat. De rest van de groep zat er al binnen, zij zijn niet helemaal doorgelopen naar het einde. De jas die ik voor deze reis gekocht heb, blijkt goed waterdicht, maar de T-shirt is nu nat van het zweet.

Na de koffie wordt er flink doorgelopen. Gedurende de laatste afdaling komt (bijna) de hele groep weer bij elkaar.

Om 18:15 zijn we bij de Torres refugio, waar we ook zullen slapen. Een enorme stapel schoenen staat voor de deur (je mag niet met de schoenen aan naar binnen gaan). Binnen is het erg druk. Veel mensen zit in de warmte om op de busjes te wachten, die ze weg zullen brengen.
Omdat ik twijfel of ik mijn eigen schoenen wel herken (ze waren nog nieuw), neem is ze mee naar de kamer. Achteraf ben ik er blij om. Een van de Nederlandse touristen die de schoenen buiten had staan, is ze nu kwijt. Zij zal midden in de nacht in de kamers op zoek gaan naar de schoenen en controleert de volgende morgen of niemand haar schoenen aan heeft.

De warme (hete!) douche is heerlijk nu. Het is hierna tijd om een biertje te drinken.

Iedereen eet hetzelfde in de refugio. Vlees zit er vandaag niet bij, alleen groente en aardappel puree. Ik heb wel eens beter gegeten in Chili de afgelopen dagen.

Ik slaap prima in het stapelbed. Het gehuurde dekbed is erg warm. Aangezien we met 6 personen op een kamer slapen komen de oordopjes nu zeker goed van pas!