Na het ontbijt gaat de bagage op een gedeelde kamer. Het aanbod was om naar dolfijnen te gaan kijken. Maar om weer uren in een bus te gaan zitten en dan met deze wind op het water is niet echt verleidelijk.
We lopen met een paar man
naar het vrij nieuwe eco centrum, vlak buiten de stad. 10:00-11:00 lopen we
er naar toe. Het ligt een 3 tal kilometers buiten de stad. In deze tijd van
het jaar zou er een druk strandleven moeten zijn in deze stad. Door het relatief
koude weer zijn de stranden echter verlaten.
Als we bij het eco centrum
aankomen blijkt het op elke dinsdag gesloten te zijn en kunnen we weer terug
lopen.
Op de terugweg kijken we nog even naar de oudste woningen van Puerto Madryn. Het zouden grotten moeten zijn, maar het lijken meer gaten in de grond. Hier zijn de eerste emigranten uit Wales aangekomen en hebben hier de eerste tijd gewoond. Erg indrukwekkend is het niet. Eigenlijk is er gewoon niets te zien. Op de heuvel staat een standbeeld uit 1986 ter ere van het honderdjarige bestaan van de stad.
Het waait erg hard en het zand van het strand komt in je ogen tijdens het lopen. Bij een strandtentje gaan we ee kop koffie drinken. Dit is afgezet met plastic, maar het zand blijft overal omlaag dwarrelen. Je komt helemaal onder het zand te zitten. De bediening is erg vriendelijk. Het meisje komt uit Buenos Aires en is hier voor vakantiewerk. Vergeleken met Bs. As. was dit werk al vakantie voor haar. Wel is het weer nu slechter dan normaal en zijn er geen badgasten te bekennen.
We lopen door naar de stad. Ondertussen komen we de meesten van de Baobab groep onderweg tegen. Bij Havanna gaan we een lekkere kop koffie drinken. Ben en Renie zitten hier ook zal aan de koffie. Zij zijn langs het strand terug gelopen.
Een internet cafe met een snelle ADSL verbinding is goed om de laatste e-mail naar Nederland te sturen en het nieuws al een beetje te lezen. Veel valt er hier vandaag niet te doen.
We gaan om 15:00 eten (pizza). De bediening is niet langzaam, maar toch komen ze zich verontschuldigen dat het langzaam gaat omdat er geen 4 pizza's in de oven passen.
Het is na het eten een kwartiertje lopen naar het hotel.
16:30 zijn we dan terug bij het hotel. De bagage wordt nog snel omgepakt en om 17:20 is de
bus er om ons naar het vliegveld te brengen.
Het is een grote, luxe bus die ons naar het vliegveld in Trelew brengt, waar we om 18:10 aankomen.
Een boeing 737 breng ons naar Buenos Aires (19:38 - 21:07). Er staat een harde wind als we landen. Het vliegtuig zwabbert behoorlijk. Met een harde klap komen we op de landingsbaan aan.
Het vliegveld ligt bijna midden in de stad. De bus brengt ons naar het hotel, bijna aan Plaza de Mayo. Het is een zeer luxe hotel (4 sterren). In de bar is het grappig dat iedereen een keurig schoteltje met chips krijgt. Voor de dubbele prijs van het vorige hotel (6 peso) krijg je een kleinere fles bier (650 cl).