De heenvlucht vanaf schiphol vertrekt pas 's middags.
Ik neem de trein vanaf Horst-Sevenum (8:10) naar Eindhoven (8:34).
Sinds dit jaar gaat er een trein rechtstreeks van Eindhoven naar
Schiphol. Ik neem eerst nog een intercity naar Den Bosch omdat die recht
voor mijn neus klaarstaat om te vertrekken.
De trein komt om 10:25 op schiphol aan, met iets vertraging. Op schiphol koop ik een broodje en een flesje drinken bij de supermarkt. Het zal nog een tijd duren voordat ik in het vliegtuig iets te eten krijg.
Met een cappuccino van de Burger King in de hand loop ik naar de balie van British Midland. De tickets heeft Baobab al een week geleden gestuurd, zodat meteen naar de incheck balie kan.
Het is vandaag de drukste dag van het jaar voor Schiphol en er waren lange wachttijden aangekondigd. Tot mijn verbazing kan ik echter zo naar de incheck balie lopen, niet alle balies van BMI zijn bezet op dit moment. Toch een voordeel als je veel te vroeg op Schiphol staat.
Ik blijf wat rondhangen in de vertrekhal en lees wat in mijn boek. Bij de gate ontmoet ik Titus en Coby al. Zij zagen het Baobab label aan mijn dagrugzak.
De eerste vlucht van Schiphol naar Londen, Heathrow, vertrekt op tijd (14:00) en komt zelfs een kwartier voor het schema aan op Heathrow (13:40 lokale tijd). Ik zit vrijwel vooraan in het vliegtuig (rij 3), zodat ik al snel uit het vliegtuig ben en naar de security controle van het flight connection center kan gaan. Hier staat een flinke rij. Na een half uur ben ik door de controle en kan de bus van terminal 1 naar terminal 3 nemen (5 min.).
In terminal 3 kan ik meteen door naar de gate, wat nog een flink stuk lopen is. Hier gaat de deur net open (14:30) voor de tweede security controle.
Iedereen zijn op tijd in het vliegtuig en een groot gedeelte van de Baobab groep zit vlak bij elkaar. Omdat er problemen waren met de bagage en daarna met het tijd-slot vertrekken we iets te laat (16:40).
We vliegen een paar uur later over groenland. Omdat er geen wolken zijn is er een prachtig zicht op de besneeuwde bergen en de gletsjers. IJsblokken drijven in blauw water voor de gletsjers aan de kust.
Met een tijdverschil van 8 uur met Londen landen we om 17:55 op het vliegveld
van Vancouver.
De volgende vlucht is een binnenlandse vlucht, zodat we door de immigration heen moeten.
De wachtrij voor de paspoort controle is lang. De bagage ligt hierna al op ons te
wachten op de band.
Na de douane, die alleen even het douane formulier inneemt, kunnen we de bagage weer inleveren bij een transfer-incheckbalie. Echt duidelijk staat dit niet aangegeven en verder is er blijkbaar niemand anders die dit nu hoeft te doen.
We hebben ruim de tijd voor de binnenlandse vlucht. De groep is nu 7 personen; op 3 personen na is de hele groep al bij elkaar (denken we dan nog). We gaan met de hele groep naar Starbucks in het eet-gedeelte.
Als we naar de gate lopen voor de volgende vlucht is het daar leeg. Er is een gate wijziging en meteen al een vertraging.
Uiteindelijk vertrekken we een uur te laat (22:40) richting Whitehorse, de hoofdstad van Yukon. We landen na middernacht (00:40). Als we met de bagage in de aankomsthal komen staat Graham Marbus, de Canadese reisbegeleider van Midnight Sun, ons op te wachten. Twee personen van de groep zijn ook met hetzelfde vliegtuig uit Vancouver aangekomen, ze waren al eerder naar Vancouver vertrokken. De tiende persoon van de groep had zich een paar dagen voor vertrek afgemeld.
Met een busje worden naar de Bonanza Inn in het centrum van Whitehorse gebracht.
Als snel daarna lig ik in bed. Omdat er veel herrie buiten op straat is en van
de kroeg onder in het hotel doe ik maar oordopjes in.