Om 5:00 uur sta ik in het donker op. Alles wordt ingepakt en bij de auto's neer gezet. Het ontbijt wordt geregeld door Farachi.
Met een aantal personen (Pieter, Michiel, Mieke en ik) gaan we een wandeling/klim maken naar het plateau van de Tassili N’Ajjer.
In het donker rijden we via Djanet en een wadi naar de buurt van de steile wand. Hier worden we door Buzema afgezet (6:45) en gaat de lokale gids (deze is
gisteren al in ons kamp aangekomen) verder met ons mee.
Het eerste stuk gaat nog vrij vlak over een 'pad' tussen de zwarte stenen door. Dan begint het pad te stijgen en loop je over rotsblokken. De meeste zijn gelukkig groot genoeg
en liggen vast. Op andere stukken loop je over losse stenen (supergrote kiezel), maar omhoog is dit geen probleem.
Het pad gaat zigzaggende naar boven. We komen bij een Franse groep die even van het uitzicht aan het genieten was. Het laatste stukje naar boven is verder dan het leek.
Net voordat we boven zijn komen er groepen ezels naar beneden en moet je van het pad af. Tussendoor kan ik naar boven glippen. De klim van 450 meter zit er dan op (8:45).
Na een kwartier pauze lopen we het plateau op. We gaan nog iets omhoog voordat we bij de rotsen met rotstekeningen komen. De rotstekening staan op/onder overhellende
rotsen. De eerste zijn nog leuk om te zien, ze zijn ook erg duidelijk. Dan lijkt (?) het wel of iedere 5 meter er nieuwe tekeningen zijn, er komt geen eind aan.
Het landschap is weer prachtig en anders dan de afgelopen dagen.
We lunchen tussen de rotsen. Gisteren is het lunchpakket voor ons gemaakt. De lunch is uitgebreid met brood, smeerkaas, sardientjes, gekookte eieren en mandarijn. Uiteraard
ontbreken de dadels ook niet.
In het zonnetje blijven we nog een tijdje zitten/liggen.
Dan begint de weg terug. Onderweg zien we nog een paar oude bomen (cipres bomen).
De afdaling is lastiger dan de klim. Het blijkt dat het vaak gemakkelijker & sneller is om te lopen/springen is over de grote rotsblokken dan het
pad volgen over kleinere (maar soms losse) stenen.
Als we terug zijn bij ons vertrekpunt van vanmorgen staat de auto al klaar om ons op te halen. Buzema komt er meteen aangelopen.
We rijden naar het Tadrart hotel, een stukje buiten Djanet. Het hotel ziet er leuk uit, maar verder is niet veel.
Ik slaap alleen op een matras op de grond (op een matje) in een hutje.
De douches zijn heerlijk warm (heet). Het stof van vele dagen woestijn gaat eindelijk van mij af.
De bediening is niet bepaald snel, maar gelukkig lukt het toch om vlot een koude cola te krijgen.
Volgens een bord aan de weg is er ook internet, maar het kantoor is nu dicht en niemand weet wanneer het open is.
Het avondeten word door het hotel geregeld. Dit zou Sala eerst nog verzorgen, maar blijkbaar kan/mag dat vandaag niet.
Het eten lijkt op het eten dat we tijdens de trip door de woestijn kregen. Wel is het heerlijk om weer op een stoel te kunnen zitten.
Na het eten ga ik vroeg slapen. Als een blok val ik in slaap.