Dag 15: Puerto Natales - El Calafate - El Chalten

We krijgen een luxe, grote bus om naar Argentinie te reizen. Het zal vandaag een lange (en saaie) reisdag zijn.

11:15 steken we de grens over bij Castillo. Het verlaten van Chili gaat erg soepel. De Argentijnse grenspost is een stuk verder. Ook hier gaat alles snel. Van de agent in Puerto Natales hebben we allemaal al ingevulde formulieren gekregen, die alleen nog gestempeld moeten worden.

De busreis is vrij saai. Het landschap is eentonig. De weg is bijna overal onverhard.
Bij een meertje langs de weg is groep flamingo's te zien. In een flits is dit weer voorbij.

Een gordeldier dat langs de weg loopt, heb ik niet gezien. Wel een vos die door het 'gras' langs de weg loopt.

14:30 komen we in El Calafate aan. Het laatste stuk van de weg is verhard.

We worden in El Calafate opgevangen door de lokale agent. In een cafe (casa blanca) krijgen we uitleg over de mogelijke excursies voor de komende dagen. De uitleg gaat enorm traag en is niet overal even duidelijk. Tussendoor is er daarom nog tijd genoeg om even naar een bank te lopen om te pinnen.

Als ik terug loop na het pinnen, is de bestelde koffie nog steeds niet aangekomen.

De Upsala boottocht moet meteen betaald worden. De rest van de excursies voor de komende dagen moeten wel al gekozen worden i.v.m. de reserveringen. Betalen doen we dan na afloop.

De bus, waarvan de vetrektijd een uur eerder gezet was, moet toch weer op de normale tijd gaan. Zo lang heeft als de uitleg geduurd. Na het betalen van de Upsala excursie (met 100 dollar veruit de duurste excursie van de vakantie) en de koffie is het tijd om inkopen te doen bij de supermarkt aan het einde van de straat. Heel El Calafate speelt zich eigenlijk rond die ene straat af, veel meer is er niet.

Na de inkopen voor de lunches van de komende dagen is er nog net tijd om een pizza te eten bij Pietro's cafe. De bediening is hier wel erg traag.

Met de lijnbus gaan we dan om 18:15 richting El Chalten.

Om 19:50 maakt de bus een koffiestop bij een klein tentje. Het landschap is droog en kaal.

Een puppy en jonge gaunaco trekken veel aandacht. Een oude man met een erg karakterstiek gezicht helpt mee bij het uitdelen van de koffie, maar op de foto wil hij niet.

Het is donker als we om 22:30 in El Chalten aankomen. De bus stopt voor de deur van ons hotel. De gidsen voor morgen staan al in het hotel voor een laatste uitleg te geven over de ice-trekking van morgen. Samen met Anton en Robert ga ik die doen. De rest is afgeschrokken door het verhaal dat dit een erg zware tocht zou zijn.