Dag 16: El Chalten (ice-trekking)

Om 6:45 worden we door een gids opgehaald. We lopen naar een ander hotel waar we wachten totdat de groep compleet is. Behalve de Baobab vertegenwoordiging (Anton, Robert en ik) gaat nog een Nederlandse mee, een Japanner en 2 Catalanen (ze willen geen Spanjaarden genoemd worden). De rest van de Baobab groep gaat vandaag een tocht naar de Viedma gletsjer maken.

7:20 begint de wandeling dan echt. Ik heb nog handschoenen voor het ijsklimmen geleend van een gids.

We lopen het dorp uit, waarna we omhoog gaan, een heuvel op. Hier kan meteen de jas al uit.

Er is een uitzicht op een waterval boven. Hier wordt ook voor het eerst even gestopt om een foto te maken. Daarna lopen we weer constant (maar langzaam) door.

Het pad gaat vlak verder, tussen de struiken door. Een gedeelte is vrij modderig, maar dat duurt maar even.

9:35 komen we bij een camp in het bos aan. Hier krijgen we thee aangeboden. Iedereen krijgt een gordel om (voor het klimmen) en de crampons worden op maat gemaakt.

Na een half uur lopen we verder. Als we het bos uitlopen moeten een stukje omhoog om op de rand van het meer te komen. 10:55 komen we bij de rivier aan. Een touw is over het water gespannen. Met je gordel wordt je aan het touw vast gemaakt. Hierna glij je een stuk omlaag en daarna moet je je zelf vooruit trekken. Het was zwaarder dan ik dacht. Ook al omdat ik al snel stil hing voor een foto en daarna mijzelf een heel stuk vooruit moest trekken.

Het uitzicht van deze omgeving is erg mooi. Je kijkt over lago torre uit over de gletsjer naar Cerro Torre. Nu hangt er nog iets bewolking, maar 's middags zal de berg goed te zien zijn.

Om 11:20 is iedereen aan de overkant en lopen we verder.

Langs de rand van het meer (lago torre) komen we bij een steile heuvel langs de gletsjer uit. Het pad gaat nu erg steil omhoog (300 meter stijging). Na een kort, vlak stukje moeten we dit stuk weer dalen via een steil pad omlaag.

12:20 staan we op het ijs en kunnen de crampons onder schoenen vast gemaakt worden. Het eerste stuk van het ijs is zwart van de modder. Het lopen met de crampons is zwaar. Ook omdat het ijs nergens vlak is. We lopen langs schuine hellingen en soms is een hand op het ijs nodig om "rechtop" te blijven lopen.

Het ijs is mooi blauw, vooral bij de gaten. Er stroomt veel water over de gletsjer. Na een uur gelopen te hebben is het lunch tijd. We gaan op een ijsheuvel (in de wind) zitten om de meegebrachte lunch op te eten.

Tijdens de lunch wordt een touw vast gemaakt langs een helling. Iedereen mag met 2 ijsbijlen naar boven klimmen. Een helm gaat op en je bent gezekerd met een touw. Het valt (ondanks de instructie) erg tegen. Zonder touw had ik al snel weer onder gelegen.

Onderstussen schijnt overal de zon op het ijs. Na het klimmen lopen we naar de rand van de gletjser en de crampons kunnen weer af (15:00). De wind is nu wel erg koud geworden. De wind komt over de grote ijsvlakte naar ons toe. De Cerro Torre is nu parchtig te zien.

De steile heuvel moeten we ook nu weer over. Bij de rivier is het ijskoud als we staan te wachten op onze beurt. Een strompelende man van een andere groep krijgt voorrang. Hij komt amper meer vooruit.

17:20 staan we weer in het camp. Ook nu is er weer warme thee met een lekkere koek. Een half uur later vinden we het welletjes en vragen om weer te kunnen gaan. Een andere gids zal ons naar de stad terug brengen.

De terugtocht gaat voorspoedig. Regelmatig zijn er stops om een foto te maken.

Het is 20:00 als we de laatste heuvel aflopen en in El Chalten terug zijn. Het hotel is dan vlakbij.

We eten bij het restaurant van het hotel (lomo). Na een biertje val ik als een blok in slaap.