De eerste 45 minuten gaat het pad vrij steil omhoog. Daarna is het vrij vlak.
Er is een uitzicht over de vallei, een flink stuk onder ons.
8:20 vertrekken we met een stel om richting Cerro Fitzroy te wandelen.
De eerste 45 minuten gaat het pad vrij steil omhoog. Daarna is het vrij vlak.
Er is een uitzicht over de vallei, een flink stuk onder ons.
Na een flink stuk gewandeld
te hebben is er een mooi gezicht op het bergketen, dat met sneeuw bedekt is.
Na bijna 3 uur wandelen komen we bij een splitsing. Met Anton loop ik hier verder. De rest gaat richting Cerro Torre. Zij zijn gisteren niet in die omgeving geweest en lopen nu een rondje.
Bij de Rio Blanco is een kleine brug over de rivier. Doorlopen zou te lang gaan duren. Daarom lopen we een stukje langs de rivier, maar het uitzicht wordt niet veel beter meer.
Na een half uur lopen we terug. Het uitzicht op de Cerro Fitzroy is nu vrij goed. De wolken zijn bijna weg. We lunchen op een windvrije plek, in de zon. Ruud komt dan net het pad afgelopen en eet mee op deze plek. In de zon, met een prachtig uitzicht is het genieten geblazen.
Door de zon van vandaag heb ik mij ongemerkt in mijn gezicht verbrand.
15:30 zijn we via hetzelfde pad terug in het dorp. We lopen naar het hotel om een cola te drinken. Een stuk verder in de straat gaan we snel nog eten (lasagne). Tussendoor controleer ik nog even mijn e-mail (in hetzelfde restaurant).
18:10 rijdt de bus weg,
maar wel met problemen. Net als de heenweg rijden er 2 bussen achter elkaar
tussen El Chalten en El Calafate. Regelmatig moet de bus onderweg te stoppen
(om een V-snaar erop te leggen?). De eerste stop benut ik om een foto te maken
van de bergen die we verlaten hebben.
Om 23:00 zijn we in El Calafate. Ik loop met Jacob en Ben nog even naar beneden om nog iets in het centrum te gaan drinken. Het stof kan zo iets uit de keel weggespoeld worden. Hier hebben ze lokaal gebrouwen bier uit El Calafate. Het heeft een heel aparte smaak en smaakt prima.