Dag 14: Kisoro

Vandaag kan ik uitslapen, maar om 7:00 ben ik klaarwakker en sta dan maar op.

Bij het ontbijt deze morgen is er echte koffie, heerlijk!

Het waait stevig vanmorgen. Er wordt gezegd dat dit iedere morgen hier zo hard waait.

Om 10:00 is er een village walk. We lopen eerst langs een huisje waar ze bananenbier hebben. Lekker smaakt het niet. Dan wordt er een jerrycan met een nieuwer brouwsel gebracht. Dit smaakt beter, maar erg lekker smaakt het nog steeds niet. Het ziet er ook niet uit als bier. Toch heb ik in het verleden wel eens lekker bananenbier gehad, dus het kan wel goed smaken.

We lopen langzaam een heuvel op. Bij een huisje van een weduwe stoppen we even om een praatje te maken.

We lopen door naar de top van de heuvel, waar er een uitzicht over Kisoro is. Aan de andere kant van de heuvel is er een prachtig uitzicht over een meer.
Hierna lopen we terug naar beneden en naar Travallers Rest.

Na de lunch ga ik een boekje lezen in de mooie tuin van het hotel. Henk, Mirjam en Femke waren vanmorgen bezig om evt. permits te regelen voor nog een gorilla tracking. Er was gisteren hoop dat er nog 1 permit voor Magahinga over zou zijn. Ze komen nu terug met het verhaal dat er 4 plaatsen zijn om naar een nieuwe groep in Bwindi te gaan. Deze groep zit in het zuiden van Bwindi, op 2 uur rijden van het hotel. Als er toch nog een plek over is, wil ik ook nog wel een keer meegaan.

's Middags ga ik met Bas (de hotel manager) en Henk naar Magahinga om de permits voor morgen te regelen. De auto (een 4WD, maar zonder ingeschakelde 4 wielaandrijving) heeft moeite om de berg op te komen. Dan herinnert Bas zich dat we eigenlijk een ranger in Kisoro hadden moeten oppikken. Hij moet ons in een boek inschrijven, dat in het Magahinga park is. Omdat we al een tijd onderweg zijn, rijden we alsnog door.

De weg is erg slecht. Hobbelig en erg stoffig. Achterin de auto kom je soms los van de stoel. Dit is veruit de slechtste weg die we de hele vakantie meegemaakt hebben.
Bij een steil stukje dat een dorp in gaat blijven we steken. Voor 5000 Shilling willen een aantal mensen uit het dorp de auto wel duwen. Maar een stukje verder blijkt het hopeloos omdat de weg nog steeds omhoog blijft gaan.

Bas neemt met de GSM contact op met de chauffeur van het busje dat een aantal groepsleden naar het park heeft gebracht en net op de weg terug is. Het eerste busje (van de 2) is er vrij snel. Maar hier zitten Douwe en GeertJan in. Zij hebben haast omdat ze over de grens met Rwanda moeten, voordat deze vanmiddag dicht gaat.

Na een hele tijd komt het tweede busje. Er zitten uitgebluste touristen in. Zij hebben een erg lange tocht door dichte struiken gemaakt voordat ze de gorilla's gevonden hebben. Bas brengt hun verder naar beneden. De chauffeur (die het busje hier naar to reed) schakelt nu de 4 wheeldrive in. Hiermee komen we gemakkelijk de berg op.
Een klein stukje verder zijn we al bij het rangerstation. We worden naar een klein gebouwtje gebracht waar ze naar het boek voor de permits gaan zoeken. Het boek blijkt onvindbaar te zijn. Met radio's wordt contact opgenomen dat met het kantoor in Kisoro. Dan blijkt dat de hele tocht voor niets is gemaakt. Het boek en de permits zijn al in het kantoor in Kisoro...

Een gids komt mee naar beneden. Hij zal morgen ook met ons meegaan naar Bwindi. Als we eindelijk weer in Kisoro aankomen is het al 18:00 uur. Bij het kantoor gaan we de permits regelen voor morgen. Dit gaat vrij soepel. De gids brengen we onder bij een hotel in de stad. Op het terras daar drinken we nog een biertje, voordat we terug gaan naar Travellers Rest. Als we gaan regelen we nog het eten voor de gids, want behalve zijn geweer en trui heeft hij niets bij zich.

In het hotel ben ik wel toe aan een goede douche. Bij het eten is er echte mayonaise voor bij de friet. Dit is wel een voordeel dat Nederlanders de zaken in een hotel regelen. Al vroeg ga ik naar bed.