De weg gaat Kisoro uit en slingert zich dan omhoog, de bergen in. De afstand
is maar 35 km, maar na een uur zijn we pas 25 km gevorderd over een redelijke
weg (deze is een flink stuk beter dan de weg van gisteren!).
Bij een dorp onderweg stoppen we even zodat de gids iets kan afgeven. Hij komt
uit deze omgeving en kent hier veel mensen.
Bij een militair kamp stoppen we om 2 soldaten op te pikken. Zij zullen vandaag
met ons op de gorilla tracking meelopen als bescherming. De militairen in het
kamp slapen in tenten van stro met een stuk plastic bovenop tegen de regen.
Het lijkt meer op een vluchtelingenkamp dan een soldaten kamp.
Met de radio wordt hier nog even gecontroleerd of de mensen in Bwindi ook weten
dat er een groep aan staat te komen.
Als
we een stuk verder boven op de berg bij een dorp stoppen blijkt dat we er zijn,
na 1.45 uur rijden. Het is hier ca. 2200 meter boven de zeespiegel.
De moeder van de gids blijkt in het eerste huisje (waar we langs staan) te wonen.
Zelf is hij bezig met een groot nieuw huis te bouwen. Het dak staat al overeind.
De muren moeten nog gemaakt worden.
De lokale gids van vandaag blijkt uit een kamp te moeten komen dat een stuk lager ligt en is nog niet in het dorp aangekomen.
Ondertussen worden er dragers geregeld en wandelstokken gemaakt. Zelf hebben we nu tijd om het ontbijt op te eten. Er is zelfs een thermosfles met warme koffie. An is vandaag met ons meegekomen om alles te regelen en zelf te zien hoe alles hier verloopt. Op deze plek komen (nog?) bijna geen touristen.
Er kunnen maar 4 personen mee naar deze gorilla groep omdat ze deze nog aan het 'habiteren' zijn. Sinds een aantal weken worden er pas touristen toegelaten, zodat bijna niemand weet dat deze groep bestaat.
De briefing is zeer relaxt en komisch. Er wordt duidelijk een standaard verhaal opgedreund. Om 9:00 uur vertrekken we. De weg volgen we nog een kort stukje, tot bij een school. Hier nemen we een pad dat langzaam omlaag gaat. Dan gaan we naar rechts en wordt de daling steiler. Dit gebied hoorde vroeger bij het dorp en is nog maar pas een deel van het park. We lopen dan ook niet tussen de bomen door, maar tussen de velden door. Hier en daar staat een hutje. We lopen dan ook in de volle zon vanmorgen.
De afdaling duurt 1.5 uur, zodat mijn knieen beginnen te protesteren als we
bijna onder zijn. Onder komen we in een schitterend tropisch bos uit. Een vlak
pad loopt langs een rivier het bos in. Alleen deze omgeving is de tocht al waard.
We volgen het pad een half uur. Dan zijn we vlakbij de gorilla's en blijven
de dragers achter. We hoeven nu maar een kort stukje de steile helling op en
dan zien we de eerste gorilla. Deze groep heeft 2 silverbacks en in totaal 22
gorilla's.
Het is er erg donker onder de bomen. De gorilla's zijn bijna niet te zien en
helemaal niet te fotograferen, ondanks het kappen met de manchetes.
We
lopen/klimmen/schuifelen dan om de groep gorilla's heen en gaan een stuk hoger
zitten. Hier is er een goed zicht op de gorilla's die in de bomen zitten. Een
uur kunnen we bij de groep blijven. Een onderzoeker is er bij en maakt aantekeningen.
De tijd wordt tot op de seconde geklokt door hem.
We lopen terug naar het pad, beneden bij de helling. Het is nu eerst tijd om te lunchen.
Dan begint de lange weg terug. Al op het vlakke stuk is het zweten door het
hoge vochtigheidsgehalte en de warme zon. Dan begint de steile klim naar boven.
Gelukkig verdwijnt de zon af en toe achter de wolken. Deze tocht is een stuk
zwaarder dan de vorige tocht in het noordelijke deel van Bwindi.
Om 15:10 kom ik, samen met Femke, boven aan. Tijdens de tocht heb ik bijna een
liter water gedronken, wat erg veel is voor mij. 40 Minuten later komen Henk
en Mirjam ook bij de bus aan.
We krijgen hier ook weer een certificaat uitgereikt. De hoofdranger van dit gebied vertelt dat we nu op maar 3 uur lopen van het Buhoma camp van de eerste tracking zijn (voor touristen is dit 4.5 uur wandelen!). In de toekomst zien ze graag dat de touristen in het rangercamp, een stuk lager op de berghelling, kunnen beginnen. Dit is voor de ranger gemakkelijker en maakt de tocht een stuk lichter voor de touristen.
Na de ceremonie vertrekken we met de bus richting Kisoro. De uitzichten over de heuvels doen sprookjesachtig aan. Veel heuvels zijn erg steil en bovenop staat dan een huisje tussen de veldjes.
Om 17:40 uur komen aan bij Travellers Rest. De douche is nu heerlijk.
Tina gaat ondertussen met de paspoorten van de Rwanda gangers naar de grens om de alvast de stempels voor morgen te regelen.
's Avonds is er eerst tijd voor biertje, waarna er een barbeque voor het avondeten is. Er is geitenvlees (aan een stokje) en varkensvlees. Het vlees is stevig doorbakken (lees: vrij zwart) als het op mijn bord ligt.
Een
groep Pygmeeen (Batwa's) komen een show opvoeren met zang en dans. Zij leven
hier in het dorp, maar zijn de 'outcast' van de bevolking.