Vandaag nemen we afscheid van An en Mohammed. Zij gaan met 6 personen van de groep naar lake Mburo. Ik ga met Johan, Marijke, Ton en Gerdy naar Rwanda vandaag. Tina is de komende week onze reisleidster en Ben de chauffeur.
Om 8:30 gaan we in een minibusje richting grens. Bij de grens blijkt dat het kantoortje aan de Ugandese kant van de grens nog dicht is. Eerst worden er nog contante Ugandese Shilling gewisseld voor Rwandese Francs (1000 Franc is ca. 1.5 euro). Dan staan we voor het gesloten kantoor. Gelukkig heeft Tina al de stempels geregeld, zodat we niet hoeven te wachten totdat het kantoor open gaat. De slagboom wordt voor ons open gemaakt zodat we naar de Rwandese kant kunnen rijden. In Rwanda is het een uur vroeger dan in Uganda. Bij het knatoor in Rwanda vullen we een formulier in en worden we allemaal in het grote boek ingeschreven. Na betaling van 60 dollar voor het visum kunnen we verder rijden. Op de grens verandert de onverharde weg in een goed onderhouden asfaltweg. De hoofdwegen in Rwanda zien er goed uit.
Bij
de eerste stad stoppen we even om te kijken of we een tourische kaart bij het
kantoor van de nationale parken kunnen kopen, maar deze blijkt uitverkocht te
zijn. Omdat ik contante dollars moet inwisselen voor Rwandees geld (het Ugandese
geld is bijna op), gaan we bij een bank langs. Gelukkig krijg ik voorrang en
hoeven we niet al te lang te wachten. In dit bankkantoortje zie ik al meer computers
staan dan ik tot nog toe in Uganda gezien heb.
We rijden door naar Kigali, waar we bij het kantoortje van een lokale reisagent aangaan . Hier zouden we de gids voor Rwanda oppikken. Een Rwandese gids zou het ons een stuk gemakkelijker moeten maken, ook omdat ze Frans spreken in dit land. Deze gids blijkt echter al naar het Nyungwe forest vertrokken te zijn.
Op de wegenkaart van Rwanda wordt aangegeven waar het guesthouse voor de komende nachten ligt. Iemand van het kantoortje gaat met ons de stad in om een goede lunchplek te vinden. Voor de lunch gaan we nog snel even bij een boekhandel aan om wegenkaarten te kopen voor de liefhebbers.
We lunchen bij een Duits (?) restaurant. Er liggen een goede supermarkt, bakkerij en slagerij bij. Ik neem een broodje als lunch. Het duurt erg lang voordat we het eten krijgen, maar het is dan wel erg lekker. De fles primus bier is zeer koud en lekker.
Pas om 13:55 vertrekken we weer. Het wordt een lange rit vandaag tot het guesthouse. Om 16:45 komen we in Butare aan, waar we de afslag naar het nationale park nemen. Een uur later rijden we het bos binnen. Vanwege het tijdsverschil met Uganda is het nu een uur eerder donkerder dan gisteren, zodat het hier om 18:00 uur 's Avonds al donker begint te worden.
De weg door het bos is verhard, maar slingert zich over de bergen. We vorderen
nu maar langzaam.
Het bos blijkt vol met militairen te zitten omdat de onrusten in Bukavu (in
Congo ) van de afgelopen weken hier vlakbij waren. Langzaam rijden we verder
over de slingerende weg door en over de heuvels/bergen. Het is ondertussen donker
geworden. Halverwege het bos ligt alleen een camping, geen guesthouse. Het kruisje
op de kaart is midden in het bos gezet, zodat het erg onduidelijk is waar we
naar toe moeten gaan. Tina vraag bij een militair kamp naar de weg. We worden
verder door gestuurd. Het is ondertussen volslagen donker geworden. Af en toe
zie je nog militairen op of langs de weg. Het guesthouse zou achter het bos
liggen, bij een theeplantage.
Aan de andere kant van het bos ligt inderdaad een uitgestrekte theeplantage. We rijden de eerste weg in en komen bij een bewaakte slagboom uit. We blijken toch verkeerd te zijn en gaan weer verder.
Uiteindelijk vinden we het guesthouse om 19:45 uur. We zitten hier vlakbij
Congo, op ca. 45 minuten rijden afstand. Het is een vermoeiende en slopende
rit geweest vandaag en iedereen is doodop.
Een cola zorgt voor weer een beetje energie. De primus (0.72 liter fles, voor
ca 500 Franc/-.75 euro) is niet zo koud als vanmiddag, maar smaakt na deze lange
dag prima.
Het eten komt vrij snel op tafel : soep, friet met mayonaise, kip en rijst.
Het smaakt heerlijk.
Later horen we dat vandaag de grens met Congo voor het eerst sinds weken weer
open gegaan is. Het vrachtverkeer begint nu weer op gang te komen en dat verkeer
komt 'allemaal' op de weg hier voorbij.
Om 21:50 ga ik slapen. Als een blok val ik in slaap.