Dag 20: Akagera NP

Het ontbijt is om 5:00 uur afgesproken. Het staat nog niet klaar als we in het restaurant komen. 20 Minuten later staat het alsnog op tafel. Iedereen krijgt apart een bakje suiker en een bakje melkpoeder. Beleg is er niet. Wel is er fruit : Bananen, passievruchten en een onbekend soort vruchten dat iets te zuur is voor mij.
De andere groep van Habari is gisteren niet meer gekomen. Blijkbaar zijn zij de afgelopen nacht in de luxe Akagera lodge gebleven.

Om 5:00 uur vertrekken we. Het eerste stuk rijden we nog over een verharde weg. Dan komt een slechte, onverharde en stoffige weg.

Vlak voor het park zien we 2 buffels. Een jongen is voor hun op de vlucht. We nemen hem een stukje mee in het busje. Blijkbaar zaten de buffels achter hem aan. Hij zit nog na te rillen van de angst. De alleenlopende buffels zijn een van de gevaarlijkste dieren in Afrika. Ze zijn agressief en geven niet op als ze achter iemand aan zitten.

Pas om 7:00 uur zijn we bij de ingang van het park. Hier staat Pamela ook. Zij is de reisleidster van de andere Habari groep. zij hebben hiere gisteren (vergeefs) op Hakim staan wachten. Om gisteren snel door te kunnen rijden hebben ze 's morgens hun lunch al meegenomen. Omdat het al laat in de middag was toen ze erachter kwamen dat niemand meer kwam, zijn ze in de luxe lodge blijven overnachten (als enige gasten).
Nu horen we ook dat de gamedrive zo lang duurt dat we niet kunnen lunchen in de lodge. We moeten alsnog een lunch box regelen. De tip wordt gegeven om even naar de lodge te bellen zodat ze daar de lunchpakketten alvast klaar kunnen maken. Gisteren was er blijkbaar wel een gamedrive mogelijk geweest, maar dan hadden we zelf de entree moeten betalen. Hakim heeft ondertussen helemaal afgedaan bij ons.

Na de briefing (Die nog vrij lang duurt) rijden we naar de lodge. Mede op de suggestie van Pamela boeken we hier kamers voor de komende nacht ($75 voor een eenpersoonskamer, $100 voor een 2 persoonskamer).

Uiteindelijk is het 8:00 uur als we aan de gamedrive kunnen beginnen. Doordat de imperiaal van het dak is gehaald kunnen we het dak open maken. Zo kunnen we in het busje staan en helemaal om ons heen kijken.

James is de gids/ranger voor vandaag. Zoals steeds in Rwanda krijgen we eerst de vraag waar we tijdens de game drive de nadruk op willen leggen, bv. vogels.

We beginnen met langs het water te rijden. Hier zou ergens een olifant moeten rondlopen, maar die is nu net nergens te zien. Er liggen veel nijlpaarden langs het water.

Vogels zijn er volop te zien : Visarenden, reigers, ganzen, ooievaren, ibissen, etc. .

In het begin van de game drive moet het dak en de raampjes weer allemaal dicht vanwege de tseetsee vliegen. Je ziet de vliegen buiten het busje gewoon met ons meevliegen. Af en toe komt er een in het busje. Als ze steken voel je dat behoorlijk. De bulten zijn vrij groot, maar blijken ook snel weer te verdwijnen ( 's avonds heb ik er al geen last meer van).

Er zit een grote groep open billed storks langs het water. Ze vliegen net op als we er bij in de buurt komen en gaan telkens een stuk verder zitten.

Dan rijden we naar het noorden, de heuvels in. Hier zijn enorme stukken gras verbrand. Volgens James steken de stropers het gras aan. Als de dieren terugkomen voor de mineralen worden ze gestroopt. Hier en daar smeult het nog of we zien een boom die nog in vlam staat. In Nederland zal ik later horen, dat deze brand ook daar in het nieuws was.

We lunchen langs de weg in de schaduw van een boom, boven op een heuvel. Vanaf hier is er een uitzicht over het park.

In deze omgeving zijn we ook de eerste zebra's van deze vakantie.

James gaat op het dak zitten met een verrekijker om naar giraffes uit te kijken.

De giraffes zijn door het vuur gevlucht. Omdat alle oorspronkelijke giraffes verdwenen waren, is er een groep massai giraffes uitgezet. Door het vuur zijn ze nu echter niet op hun gebruikelijke plek te vinden.

We rijden langs een ranger station en vragen of zij deze dieren gezien hebben, maar dat was ook niet het geval. We rijden door tot aan de grens van het park. Op de weg terug komt een jongen ons tegemoet. Hij komt vertellen dat de giraffes door de rangers gesignaleerd zijn.

We gaan terug naar het ranger station. Te voet kunnen we nu een kort stukje lopen totdat we de giraffes zien. Het is een prachtig gezicht om deze grote dieren te zien. Het is een groep van 10 stuks en ze staan vlakbij.

Omdat het al vrij laat is doet Ben een suggestie om het programma iets aan te passen. We zijn nu vlak bij de verharde weg en moeten nog erg ver terugrijden naar de lodge. Daarom kunnen we nu beter doorsteken naar de verharde weg en onze spullen in het hotel ophalen.

De zandweg naar de verharde weg is erg slecht. Er wordt aan de weg gewerkt om deze te verbeteren. Op de asfaltweg kunnen we vlot doorrijden. Er staan hier wel om de paar kilometer politiecontroles. Een van deze controleposten doet erg moeilijk. Alle lichten van de bus worden gecontroleerd, evenals de ruitenwisser, ehbo set, etc. Er barst nog een discussie los over de nummerplaatverlichting. Uiteindelijk mogen we toch doorrijden. Gelukkig helpt James, Hakim zit rustig achter in de bus te zitten totdat hij door iemand uit de groep geport wordt.

Bij de volgende controlepost worden we weer aangehouden. Nu zouden te hard gereden hebben. Dit terwijl we regelmatig door de lokale 'Okapi' busjes ingehaald worden! Na een lange discussie wordt er een bon van $100 uitgeschreven. Maar er is een probleem. Er kan vandaag niet meer betaald worden. De 'revenue office' gaat morgen pas om 7:00 open.

We rijden nu door naar het hotel van afgelopen nacht. De volgende controleposten doen gelukkig iets minder moeilijk.

Bij het hotel laden we alle bagage in. Na een koel drankje vertrekken we weer.

De rit (18:30 - 20:10) naar de lodge, via voornamelijk een onverharde weg, duurt nog langer dan vanmorgen, omdat Ben in het donker extra voorzichtig moet rijden.

Bij de lodge wordt ons gevraagd om meteen het eten te bestellen omdat de keuken dicht gaat. De bagage wordt snel naar de kamers gebracht. James helpt mee de bagage naar de kamers te dragen, hij lijkt wel onvermoeibaar. Om een of andere redenen krijgen we de verst afgelegen kamers. Dit terwijl in het restaurant blijkt dat er behalve de 2 Habari groepen nog maar 3 andere gasten zijn. Een groep militairen zit binnen om later ook in het restaurant te eten.

Het eten is erg lekker en het bier is ijskoud en heerlijk.

Als ik mij douche is er een zandstroom richting afvoerputje. Overal zit het zand op en in. Het washandje ziet er na het douchen uit alsof het nooit meer schoon te krijgen is.