Riverraften.
Ik heb het nog nooit gedaan, maar het ziet er altijd erg leuk uit op televisie. Vandaag maak ik het eindelijk zelf mee. De Zambezi staat 5 op de schaal van 1 tot 6 moeilijkheidgraad. Een nummer 6 kan niet veilig met een boot bevaren worden. Het beloofd een mooie dag te worden.
Om 7:30 krijgen we een 'ontbijt' en instructie buiten bij de Iata lodge. Hierna vertrekken we naar Zambia om bij de eerste rappids te kunnen starten.
Na nog een instructie ga ik mee met een oar boat. Sommigen gaan me in een paddle boat, waar je zelf mee moet peddelen. In mijn boot zitten achter 2 personen, in de midden de roeier en vooraan 4 personen die naar voor moeten springen op commando.
We moeten naar beneden klauteren in de kloof om bij de start plaats te komen. In de boot worden eerste de commando's geoefend. De brug over kloof bij de grens is boven ons te zien. Hier kun je een 111 meter bungee jump doen, ik waag mij er niet aan.
We gaan over rappids 1-18, waarbij
nummer 9 wordt overgeslagen. De tocht is erg nat (en koud). De paddle boat gaat
bij een rappid over de kop. Onze boot blijft overal overeind. Halverwege de
route is er een lunch. 's Middags is de afstand tussen de rappids groter en
gaat het rustig aan.
Na het riverraften moeten we uit de kloof naar boven klimmen. Dit is het vermoeiendste van de hele dag. Nu is het juist erg heet in de zon. Boven staat een koelbox klaar met drank om de dorst te lessen. Mijn portemonnee met kleingeld dat ik in de rugzak had laten zitten, blijkt nu verdwenen te zijn. Gelukkig zit de verrekijker (vergeten er uit te halen) er nog wel in.
We rijden terug naar de grens met Zimbabwe. Het valt op dat de mensen aan deze kant van de grens er veel armoediger uitzien. Ook staan hier nog veel 'rieten' huisjes.
's Avonds houd ik samen met de rest in het huisje een barbeque buiten.
Hierna gaan we de foto's en video van het rafting avontuur bekijken. De video is prachtig, maar erg duur voor een aardigheidje. Wel bestel ik een aantal foto's, zelf foto's knippen is onmogelijk met het vele water.