Om 8:00 uur sta ik op stoep voor de fotozaak. Mijn toestel zelf lijkt goed te zijn. Blijkbaar zijn beide objectieven stuk. Na 2 uur besluit ik een tweedehands toestel te kopen (Nikon EL2 met 35-200 objectief) met mijn creditcard. Het toestel komt bij mij als veel te duur over (half automatisch, zo zwaar als een brok ijzer). Als test maak ik een rolletje vol, waarbij ik het 35-300 objectief gebruik in combinatie met mijn eigen Nikon body. De resultaten kunnen dezelfde dag (1 uur service) gecontroleerd worden.
Ik wist niet dat het zo moeilijk was een rolletje foto's vol te maken in een stad waar niet veel te zien is. Het levert wel foto's op die ik normaal nooit gemaakt zou hebben.
Bulawayo en omgeving (?) bekijken komt er echter niet meer van. De volle aandacht is gericht op het fototoestel.
Als het rolletje ontwikkeld en afgedrukt is, blijken alle foto's gelukt te zijn. Wat een opgeluchting!
's Avonds eten we in een steakhouse. De obers zijn verkleed als cowboys. Het is de eerste keer dat ik zwart cowboys zie, wat nogal komisch aandoet. Hier proef ik ook het gedroogde vlees. Het is vrij taai en zou, maar smaakt redelijk als tussendoortje.